Uzdrowienie niewidomego żebraka

Uzdrowienie niewidomego żebraka

4. Niedziela Wielkiego Postu;
Ewangelia: J 9, 1-41

Są choroby, które nie wynikają z osobistych grzechów ani z grzechów rodziców. Istnieje cierpienie niezawinione, przez które objawia się moc Boga i Jego miłosierdzie.

Uzdrowienie ze ślepoty nastąpiło w szabat. Jezus połączył ślinę z prochem ziemi i nałożył na oczy ślepca błoto, a to było niedozwolonym czynem (prawo szabatowe zakazywało w tym dniu przygotowania lekarzom mikstur i maści). Niewidomy żebrak nie wiedział, co Jezus położył na jego oczy, ale posłuszny nakazowi Pana poszedł do sadzawki Siloam – co się tłumaczy: Posłany – i obmył się, a wracając, już widział!

Czytaj więcej O tej wersjiUzdrowienie niewidomego żebraka
Nadzieja w Jezusie

Nadzieja w Jezusie

13. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mk 5, 21-43

Ludzie otaczali Jezusa, gdy ich nauczał; panował wówczas tłok i ścisk. Ale był też nacisk wewnętrzny płynący z ich serc, aby otrzymać dla siebie lub bliźnich potrzebne łaski. Wielu chciało skorzystać ze spotkania z Nim. Pragnęli nasycić się Jego widokiem, a nawet dotknąć Go. Wśród idących za Jezusem była kobieta chora na krwotok. Dotknąć choćby Jego płaszcza było jej pragnieniem motywowanym wiarą szczerą i ufną. Głęboko wierzyła, że tylko Jezus może jej pomóc. Wydała całe swe mienie na leczenie, lecz poprawy nie było. Pozostała jej jedyna nadzieja — w Nauczycielu z Nazaretu.

Czytaj więcej O tej wersjiNadzieja w Jezusie
O Uzdrawiającym z trądu i grzechu

O Uzdrawiającym z trądu i grzechu

Przeczytaj tekst z Ewangelii św. Łukasza 17,11-19 i w skupieniu rozpocznij medytację nad Słowem Bożym i nad twoim życiem, widzianym w jego świetle.

Prawo życia – jednoczyć się

        W Biblii trąd jest symbolem grzechu i powolnej śmierci. Dostrzegano bowiem podobieństwo pomiędzy pokrytym plamami i guzami chorym ciałem człowieka i jego oddzieleniem od społeczeństwa a zarażoną grzechem chorą duszą człowieka, wyłączonego ze wspólnoty świętych.

Czytaj więcej O tej wersjiO Uzdrawiającym z trądu i grzechu
W domu Piotra, czyli uzdrowienie teściowej

W domu Piotra, czyli uzdrowienie teściowej

W skupieniu przeczytaj tekst Ewangelii św. Łukasza 4, 38-44, wejdź w modlitwę z uspokojonymi myślami i rozpocznij medytację.

Wspólna prośba

Jezus ze swymi uczniami, zaraz po wyjściu z synagogi, gdzie nauczał, przyszedł do domu Piotra. Chciał odpocząć, posilić się i porozmawiać z jego rodziną. W domu, do którego wszedł, zastał jednak zmartwienie, chorobę i cierpienie. Teściową Piotra trawiła bowiem wysoka gorączka. Natychmiast powiedziano Mu o jej chorobie. Także i tym razem miłość Jezusa i Jego moc były do dyspozycji tych, których bardzo kochał – ludzi potrzebujących Jego pomocy. W małym domu Piotra, w Kafarnaum nie było wielkich tłumów, patrzących na cudowne uzdrowienie. Byli najbliżsi i biedna kobieta w podeszłym wieku, dręczona gorączką, czekająca na pomoc od Mistrza z Nazaretu. Zmogła ją jakaś choroba i domownicy stracili poczucie pokoju, radości, tak jak to zwykle bywa, gdy ktoś bliski zachoruje. Medytuj, jak wszyscy obecni w domu prosili Go za nią. Jezus uzdrowił ją i zaraz do rodziny, którą odwiedził, powróciły pokój i radość. Teściowa Piotra, skoro tylko została uzdrowiona, natychmiast, pełna wdzięczności, usługiwała Jezusowi i apostołom. Być może wiedziała teraz lepiej, że została uzdrowiona, aby służyć wspólnocie braci.

Czytaj więcej O tej wersjiW domu Piotra, czyli uzdrowienie teściowej
O uzdrawiającej wierze

O uzdrawiającej wierze

Przeczytaj fragment Ewangelii (Mt 17,14-20) i w skupieniu rozpocznij modlitwę w oparciu o Boże Słowo.

Pewien człowiek zbliżył się do Jezusa i prosił Go o zlitowanie się nad swoim chorym synem. Apostołowie nie byli w stanie mu pomóc, a sam wobec złego ducha pozostawał bezsilny. Prosił na kolanach o pomoc dla jakże bliskiej mu osoby – dla syna. Nie zraził się niemocą apostołów, którzy nie mogli pomóc jego dziecku. Nie zwątpił w Jezusa.

Czytaj więcej O tej wersjiO uzdrawiającej wierze
Medytacja o uzdrowieniu paralityka

Medytacja o uzdrowieniu paralityka

W mesjańskim programie Chrystusa, który jest zarazem programem królestwa Bożego, cierpienie jest w świecie po to, ażeby wyzwalało miłość, ażeby rodziło uczynki miłości bliźniego, ażeby całą ludzką cywilizację przetwarzało w „cywilizację miłości”.

Jan Paweł II, Salvifici doloris, 30

Pośród świadków nauczania

Przeczytaj fragment z Ewangelii Mk 2,1-12 i wyciszony rozpocznij modlitwę.

Czytaj więcej O tej wersjiMedytacja o uzdrowieniu paralityka
Jak Jezus zawstydził przeciwników i uweselił cały lud wspaniałością swych czynów

Jak Jezus zawstydził przeciwników i uweselił cały lud wspaniałością swych czynów

Jezus zawsze okazywał największy szacunek i największe poważanie kobiecie, każdej kobiecie, a w szczególności był wrażliwy wobec cierpienia kobiety. Przekraczając bariery religijne i społeczne czasu, Jezus przywrócił kobietę do jej pełnej godności osoby ludzkiej przed Bogiem i przed ludźmi.

Jan Paweł II, przemówienie z 29 IV 1979

Przeczytaj fragment Ewangelii św. Łukasza (13,10-17) i rozpocznij modlitwę. W skupieniu postaraj się zobaczyć, jak wyglądało życie pochylonej ku ziemi kobiety, zanim spotkała Jezusa. Była ona osobą chorą na ciele, przygarbioną od 18 lat. Cierpiała bardzo i w żaden sposób nie mogła się wyprostować. Nikt z ludzi nie mógł jej pomóc i ona sama nie mogła zmniejszyć dokuczającej jej niemocy. Była pochylona, zapatrzona w ziemię. Nieszczęście dotknęło także jej duszy; doświadczała od wielu lat panowania złego ducha. Dopiero spotkanie z Jezusem zmieniło jej życie. Gdy On włożył na nią ręce, natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga. Medytuj, jak w obecności Jezusa zaszła w jej życiu radykalna fizyczna i duchowa zmiana. Nasz Pan uzdrowił ją z ducha niemocy. Jakże hojnie łaska zbawienia została jej ofiarowana. Natychmiast wyprostowała się i mogła skierować oczy ku Bogu, aby Go chwalić; w ten sposób otrzymała należną sobie godność, zdrowie i wolność dziecka Bożego.

Czytaj więcej O tej wersjiJak Jezus zawstydził przeciwników i uweselił cały lud wspaniałością swych czynów