Równi w obliczu śmierci

Równi w obliczu śmierci

W średniowieczu poczucie obecności śmierci wszechogarniającej człowieka wraz z przeniesieniem obrzędów świata żywych do świata zmarłych ukształtowały temat ikonograficzny Tańca śmierci. Rozwijał się on w późniejszych wiekach. Połączono bowiem elementy wiary chrześcijańskiej z makabreską, przedstawieniem teatralnym i kaznodziejstwem. Był to temat przeznaczony dla szerokich mas, połączony z intencjami moralizatorskimi.

Czytaj więcej O tej wersjiRówni w obliczu śmierci
Życie i śmierć – listopadowa refleksja

Życie i śmierć – listopadowa refleksja

Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy, obudzą się i krzykną z radości spoczywający w prochu, bo rosa Twoja jest rosą światłości, a ziemia wyda cienie zmarłych.

Iz 26, 19

W listopadzie ożywa w nas myśl o śmierci i życiu wiecznym. Częściej niż zwykle odwiedzamy cmentarze, dekorujemy groby naszych bliskich, palimy znicze na mogiłach znanych i nieznanych nam osób, uczestniczymy w procesjach cmentarnych. Liturgia zachęca nas też do polecania zmarłych  modlitwie wspólnoty Kościoła. Pytania o śmierć rodzą się w nas szczególnie wówczas, kiedy pojawia się ona obok nas; kiedy Bóg powołuje do wieczności kogoś, kogo bardzo kochamy. Kogoś, z kim wiele razy rozmawialiśmy i doświadczyliśmy od niego dobra, życzliwości, troski, miłości. Ogarnia nas żal i smutek i mocniej wówczas czujemy, że nie możemy zatracić wartości, jakie on nam przekazał, gdy byliśmy razem. Bywa i tak, że w gazecie przeczytamy nekrolog kogoś, kogo nazwisko jest nam dobrze znane. Również wtedy, gdy wypełniamy kartkę na tzw. wypominki, zauważamy ze zdumieniem, jak wiele z każdym rokiem przybywa na niej imion i jak powiększa się grono tych, którzy przeszli już na drugą stronę, tj. do wieczności. Pytania dotyczące śmierci, stają się najboleśniejsze, kiedy sami zanurzamy się w ból czy chorobę, które prowokują zainteresowanie się jej potęgą.

Czytaj więcej O tej wersjiŻycie i śmierć – listopadowa refleksja
Śmierć Pana Jezusa

Śmierć Pana Jezusa

…czyli medytacja o tym, jak Nasz Pan przeżywał osamotnienie, pragnienie i zawierzenie

Wielbimy Krzyż Twój, Panie Jezu, wysławiamy Twoje święte zmartwychwstanie, bo przez drzewo Krzyża przyszła radość dla całego świata

Antyfona na adorację krzyża, Ps 67,66,2.

Przeczytaj tekst (J19,25-42) i stań w obecności Boga, przyjmującego ofiarę posłuszeństwa, cierpienia i śmierci swojego Syna. To wyjątkowa medytacja, bowiem podczas jej trwania będziesz rozważał misterium śmierci Jezusa, wysługującego zbawienie dla tak wielu ludzi – dla ciebie. Dla lepszego wejścia w tę medytację warto ująć w dłonie krzyż albo postawić go przed sobą tak, abyś miał z nim bliski kontakt wzrokowy. Postaraj się wejść w modlitwę z uspokojonym duchem, oddal troski o sprawy powszednie. Już u początku medytacji żarliwie proś, aby rozważanie śmierci Jezusa wzmocniło twoją wiarę w dar Odkupienia. Proś także o boleść duszy z powodu śmierci Naszego Pana. Niech Jezus wywyższony na krzyżu pociąga ciebie do świętości życia w służbie dla Niego i w pracy dla bliźnich.

Czytaj więcej O tej wersjiŚmierć Pana Jezusa
Medytacja o Bogu żywych, o tajemnicy śmierci, o czyśćcu i o życiu człowieka

Medytacja o Bogu żywych, o tajemnicy śmierci, o czyśćcu i o życiu człowieka

Ja jestem zmartwychwstanie i życie. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, Mo żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki.

J 11,25-26

Postaraj się rozpocząć tę modlitwę po nawiedzeniu grobów twoich bliskich, mając w pamięci to, jak wyglądali, gdy byli pełni życia, i jak zastała ich siostra śmierć. Proś Ducha Świętego i zmarłych o łaskę dobrej modlitwy.

Czytaj więcej O tej wersjiMedytacja o Bogu żywych, o tajemnicy śmierci, o czyśćcu i o życiu człowieka