Jubileusz stulecia poświęcenia Polski Sercu Jezusowemu (1921-2021)

Jubileusz stulecia poświęcenia Polski Sercu Jezusowemu (1921-2021)

Zdaje mi się, że uroczysty ten akt dziękczynienia Sercu Jezusowemu za tyle otrzymanych łask i dobrodziejstw Jego, a zarazem poświęcenie całego narodu dalszej Opiece Serca Zbawiciela, przyczyni się bardzo skutecznie do podniesienia dusz przytłoczonych ciężkiemi przejściami długiej wojny i do spotęgowania nabożeństwa do Serca Jezusowego w odradzającej się Polsce. 

Prowincjał jezuitów ks. Stanisław Sopuch, Kraków, 6 kwietnia 1921 r.

W piątym dniu po konsekracji kościoła Serca Jezusa w Krakowie, dokonanej 29 maja 1921 roku przez ks. biskupa Anatola Nowaka, nastąpiło poświęcenie Polski Sercu Jezusowemu. Było to wielkie wydarzenie religijne i patriotyczne. W wewnętrznym piśmie zakonnym „Nasze Wiadomości”, redagowanym w latach 1921-1923 przez ks. Teofila Bzowskiego SJ (1873-1959) możemy przeczytać: Stąd za łaską Pana Jezusa rozeszła się znajomość i miłość Serca Jego po całej Polsce i głęboko zakorzeniła się w duszach. Stąd dzieło Apostolstwa oplotło całą Polskę siecią błogosławieństw Bożych i ożywczych religijnych wpływów. Dalej czytamy tam: Obszerniejsze opisy minionych uroczystości zawierały dzienniki z pierwszych dni czerwca, a głównie „Głos Narodu” i „Czas”. Później lipcowy zeszyt „Przeglądu Powszechnego” oraz sierpniowy „Posłaniec S.P. J.”. We wspomnianych „Naszych Wiadomościach” możemy znaleźć i taką informację: W prasie było dość cicho i ogół nie spodziewał się, że dojdzie do tak wielkiej katolickiej manifestacji, jakiej w minionych dniach był świadkiem Kraków.

Czytaj więcej O tej wersjiJubileusz stulecia poświęcenia Polski Sercu Jezusowemu (1921-2021)
Z kart historii budowy nowego kościoła Serca Jezusowego w Krakowie

Z kart historii budowy nowego kościoła Serca Jezusowego w Krakowie

Do napisania tego tekstu wykorzystałem najlepsze opracowanie na ten temat, zawarte w książce ks. dr. Jerzego Kontkowskiego SJ pt.: Jezuicki kościół Serca Jezusa w Krakowie, wydanej przez Wydawnictwo WAM w 1994 roku w Krakowie w bardzo niskim nakładzie. Publikacja ta liczy 395 stron i posiada jeszcze dodatkowo134 czarno-białe ilustracje. Zawiera ona materiał z pracy doktorskiej tego autora, obronionej w 1989 roku w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Wykorzystałem także informacje zawarte w jezuickim piśmie „Nasze Wiadomości – Pamiętnik Prowincji Galicyjskiej Towarzystwa Jezusowego”, tom III z lat 1910-1912 str. 69-79, w którym ks. Jarosław Rejowicz SJ zamieścił artykuł pt.: Poświęcenie kamienia węgielnego pod nowy kościół Serca Jezusowego w Krakowie. Zachowuję przy tym oryginalną pisownię.

Czytaj więcej O tej wersjiZ kart historii budowy nowego kościoła Serca Jezusowego w Krakowie
Bazylika Serca Jezusa w Krakowie

Bazylika Serca Jezusa w Krakowie

Wybitne dzieło architektury młodopolskiej i sztuki sakralnej XX stulecia – jezuicki kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa w Krakowie został zbudowany w latach 1909-1912 r. według projektu Franciszka Mączyńskiego (1874-1947).

Prace wykończeniowo-wyposażeniowe trwały długo z powodu I wojny światowej i przeciągnęły się do konsekracji (29 V 1921 r. ), dokonanej przez ks. bpa sufragana krakowskiego Anatola Nowaka, i były jeszcze kontynuowane aż do roku 1933. Świątynia ta miała jednoczyć Polaków żyjących wówczas pod zaborami i rozproszonych po świecie. Kult Serca Jezusa szerzony w naszym Narodzie miał pomóc w procesie dojrzewania wiary przez pogłębienie osobistej więzi z Bogiem i przez zawierzenie Jemu swego życia. Na konsekrację nie mógł przyjechać generał zakonu ks. Włodzimierz Ledóchowski, ale w liście do prowincjała ks. Stanisława Sopucha SJ wyraził swą radość i napisał: w tak wielką świątynię zmienia się kapliczka Serca Jezusowego na Wesołej (…) w chwili, gdy zmartwychwstała Polska do dawnej powraca świetności.

Czytaj więcej O tej wersjiBazylika Serca Jezusa w Krakowie
Największe przykazanie

Największe przykazanie

30. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 22, 34-40

Bóg jest miłością i nakazuje nam miłować. Miłość i przykazanie miłości zaczyna się od Niego. Mamy miłować Jego, siebie, bliźnich i zawsze mieć ich w sercu.

Kto Boga miłuje, będzie rozumnie miłował siebie, a swojego bliźniego jak samego siebie. Nasze odniesienie do ludzi w miłości jest sprawdzianem prawdziwej więzi z Bogiem. Miłość wolna od egoizmu jest jedna, jak jeden jest Bóg. Ona jest wypełnieniem Prawa, ponieważ upodabnia nas do Boga.

Czytaj więcej O tej wersjiNajwiększe przykazanie
Opisać miłość

Opisać miłość

O, jak wielki jest ogień najczystszej miłości, który płonie w Twym Najświętszym Sercu. Szczęśliwa dusza, która zrozumiała miłość Serca Jezusowego.

św. Faustyna, Dzienniczek, 304

W codziennym życiu, a także w życiu religijnym większość rzeczy ujmujemy w znaki, symbole, obrazy i używamy opisowych wyrażeń ukazujących daną rzeczywistość. Czytając Dzienniczek św. Faustyny, natrafiamy wiele razy na znane, ale i specyficzne określenia użyte przez nią do opisu stanu ducha – doświadczeń wewnętrznych, czy też samego Sacrum. Niektóre jej słowa i konstrukcje zdaniowe są znane od dawna w teologii, inne są utworzone przez nią, niejako na jej potrzeby. Jest to zjawisko spotykane wśród świętych i mistyków, pragnących lepiej oddać swój stan duchowy.

Czytaj więcej O tej wersjiOpisać miłość
Zaczęło się od kartki z intencjami

Zaczęło się od kartki z intencjami

Jezuicki miesięcznik znany w Polsce pod nazwą „Posłaniec Serca Jezusowego” sięga swymi początkami 1872 r. Był wzorowany na biuletynie Apostolstwa Modlitwy, które powstało we Francji w kolegium jezuitów w Vals w 1844 r. Za pośrednictwem prasy jezuici francuscy pragnęli szerzyć przede wszystkim trzy idee: cześć do Serca Jezusowego, zjednoczenie dusz w tym Sercu, gorliwe poświęcenie się dla sprawy Kościoła.

Czytaj więcej O tej wersjiZaczęło się od kartki z intencjami
Nabożeństwo do Serca Zbawiciela aktualne w nowej ewangelizacji

Nabożeństwo do Serca Zbawiciela aktualne w nowej ewangelizacji

Serce Jezusa jest w najwyższym stopniu symbolem miłosierdzia Bożego. Jest to symbol prawdziwy, stanowiący centrum, źródło, z którego wypłynęło zbawienie dla całej ludzkości. To czyste miłosierdzie! – powiedział papież Franciszek na Anioł Pański 9 VI 2013 r.

Kult Najświętszego Serca Jezusa wypływa z podstawowych prawd wiary katolickiej, z Pisma Świętego i z tradycji Kościoła. Człowiek nie może żyć bez miłości, potrzebna jest mu świadomość, że ktoś go umiłował i wybrał, bez względu na zalety czy zasługi. W naszej epoce usiłuje się pod pozorem postępu zacieśniać wiarę do sfery prywatnej, a z Boga nierzadko czyni się istotę bezosobową. Autentyczny kult Serca Jezusa naprawia ten błąd. Współzałożyciel Apostolstwa Modlitwy o. Henryk Ramiere SJ (1821-1884) istotę tego stowarzyszenia widział w kulcie tegoż Serca, a nasze zadania ujął w słowa:

Czytaj więcej O tej wersjiNabożeństwo do Serca Zbawiciela aktualne w nowej ewangelizacji
Pragnienie wciąż żywe

Pragnienie wciąż żywe

W Sercu Zbawiciela została objawiona świętość, miłość, sprawiedliwość, miłosierdzie, pokora, mądrość, i ciągle płoną w Nim wielkie pragnienia, aby zjednoczyć ludzkie serca z Bogiem.

Serce i uczucia

Często czytamy Biblię, modlimy się, pomagamy bliźnim, a w naszych mieszkaniach mamy obrazy i wizerunki Serca Bożego. W życiu słyszeliśmy już tyle zachęt do miłości Boga i bliźniego, a nasze serca są wciąż letnie. Czasami rozpalają się miłością na krótko, ale potem znów ziębną. Istotą kultu Serca Jezusowego jest Jego miłość i odpowiedź na nią. Miłość pojęta nie jako sentyment, ale ofiarny czyn. Św. Ignacy z Loyoli nauczał, że miłość winno się zakładać więcej na czynach niż na słowach. Taka jest dynamika miłości – wzajemne obdarowywanie, a jej czytelnym znakiem jest otwarte Serce Zbawiciela.

Czytaj więcej O tej wersjiPragnienie wciąż żywe
Ukojenie u Serca Bożego

Ukojenie u Serca Bożego

Kiedy słuchamy słowa Bożego, przyjmujemy i rozważamy je, wówczas nasze życie zmienia się na lepsze – doświadczamy łaskawości dobrego i hojnego Boga.

Słuchając słowa Bożego

Znamy swoją kondycję duchową i fizyczną. Nieraz jesteśmy zmęczeni i utrudzeni. Doświadczamy, jak ciężko jest żyć uczciwie pośród wielu nieuczciwości. Jak ciężko żyć cierpliwie, spokojnie i w czystości serca w kulturze nasyconej niepokojem, rozpustą i wyzyskiem bliźnich. Ale Kościół daje nam jako pomoc krzepiące słowo Boga, wprowadza nas w tajniki mocy Bożej. Mówi nam o Bogu, który nie tylko się nie męczy, ale daje pokrzepienie tym, którzy do Niego przychodzą.

Czytaj więcej O tej wersjiUkojenie u Serca Bożego