Nawrócenie i powołanie

Nawrócenie i powołanie

3. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 4, 12-23

Ewangelia św. Mateusza napisana została w drugiej połowie pierwszego stulecia i ożywiać miała wspólnotę nawróconych na chrześcijaństwo Żydów.

Dzisiejszy fragment opisuje, jak Jezus po czterdziestu dniach przebywania na pustyni, gdzie pościł, modlił się i przygotowywał do swej misji, rozpoczął głoszenie Królestwa. Po uwięzieniu Jana Chrzciciela poszedł do Galilei. Prorok Izajasz powiedział o tej krainie, że jest to Galilea pogan: lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Jednym z podstawowych symboli Jezusa jest światło. On nie chce, aby człowiek żył w ciemności! Zbawiciel przynosi ludziom światło swego słowa. Wzywa: nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Jezus idzie do ludzi, spotyka się z nimi i ogłasza im swoje przesłanie. Wspólnota chrześcijan ma być solą ziemi i światłem dla świata! Jezus wyśle swych uczniów do wszystkich narodów, aby ukazywali powszechność zbawienia. Wszyscy są powołani do życia jako synowie i córki jednego Boga!

Czytaj więcej O tej wersjiNawrócenie i powołanie
Powołani, aby służyć

Powołani, aby służyć

3. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 4, 12-23

Jezus przyszedł do Galilei po okresie przebywania na pustyni, gdzie przygotowywał się duchowo do głoszenia Ewangelii. Zasadnicza część Jego działalności dokonać się miała tutaj, w Galilei.

W porównaniu z Judeą kraina ta wydawała się mniej ważna i niezbyt religijna. Izajasz powiedział o niej, że jest to Galilea pogan (Mt 4, 15). A jednak w ten rejon Jezus skierował się ze swą misją. Przechodził obok Jeziora Galilejskiego, gdzie toczyło się życie Jego pierwszych uczniów, Szymona i Andrzeja. Jezus zastał ich przy pracy, jak zarzucali sieć w jezioro. Byli to prości cuchnący rybą ludzie. Ujrzał ich, przeniknął swoim spojrzeniem i głęboko wniknął w ich serca. Spojrzenie to zostało wzmocnione wypowiedzeniem słów kryjących tajemniczą moc: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Zostali zaproszeni, aby wyjść ze swojego świata i uwierzyć słowu Jezusa. Ich decyzja była natychmiastowa. Powołani, aby służyć – poszli za Nim!

Czytaj więcej O tej wersjiPowołani, aby służyć
Pomyśl, rozeznaj,czy Bóg nie powołuje Cię, byś był jezuitą?

Pomyśl, rozeznaj,czy Bóg nie powołuje Cię, byś był jezuitą?

Powołanie jest wielkim misterium wiary. Dotyczy zawsze dwóch osób: wzywającego i przyjmującego wezwanie. Jest to wolny akt wyboru, dokonany przez Boga i człowieka. Powołanie powszechne jest powołaniem wszystkich ludzi do osobowego rozwoju, do życia we wspólnocie Kościoła, do świętości. Są też powołania do specjalnych form życia i służby innym: do małżeństwa, określonej pracy zawodowej, do służby w Kościele.

Pójść za głosem powołania, to dokonać wyboru określonej formy życia, wyrzekając się wszystkiego, czego nie da się z danym powołaniem pogodzić, a potem czynić wszystko, by przez całe życie być mu wiernym. Wierzymy, że Bóg sam angażuje się w życie i w los każdego człowieka powołanego, dlatego to wezwanie nazywamy łaską powołania.

Czytaj więcej O tej wersjiPomyśl, rozeznaj,czy Bóg nie powołuje Cię, byś był jezuitą?