Przykazanie nowe

Przykazanie nowe

Chrystus myjący nogi apostołom5. Niedziela Wielkanocna;
Ewangelia: J 13, 31-35

Jezus w Wieczerniku powiedział Apostołom: jeszcze krótko jestem z wami, (…) dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Słowa te były dla nich trudne, tajemnicze, a nawet niezrozumiałe.

Dotąd słuchali Go, pytali, chodzili z Nim, a od teraz wszystko miało ulec zmianie. Jego obecność fizyczna wśród nich kończy się. Nadchodzi czas powrotu do Domu Ojca. Apostołom i uczniom Jezus zostawił nadzieję spotkania i wytyczył drogę, którą mają iść. Pozostawił też inny rodzaj swej obecności pośród swego ludu – pod osłoną znaków sakramentalnych i w potrzebujących miłości bliźnich. Drogą dojścia do Niego będzie ofiarna i służebna miłość bliźniego!

Jezus uczył takiej miłości w Wieczerniku, obmywając nogi uczniom. Swoim życiem pokazał przez to model prawdziwej miłości służebnej, kochającej aż do śmierci! Czytaj więcej O tej wersjiPrzykazanie nowe

Sąd z uczynków miłości

Sąd z uczynków miłości

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata;Ewangelia: Mt 25, 31-46 Jezus chce żyć w sercach ludzi; i nikt nie jest wyłączony z Jego miłości, a każdy człowiek godny jest Jego miłosierdzia i uwagi. Służebna posługa świadczona ludziom jest zawsze posługą okazaną także Jemu samemu. Kiedy zwracamy się do ludzi w geście dobroci i miłosierdzia, to zawsze kierujemy to też i do Niego. Gdy wszystko znajdzie jużWięcej oSąd z uczynków miłości[…]

Największe przykazanie

Największe przykazanie

30. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 22, 34-40

Bóg jest miłością i nakazuje nam miłować. Miłość i przykazanie miłości zaczyna się od Niego. Mamy miłować Jego, siebie, bliźnich i zawsze mieć ich w sercu.

Kto Boga miłuje, będzie rozumnie miłował siebie, a swojego bliźniego jak samego siebie. Nasze odniesienie do ludzi w miłości jest sprawdzianem prawdziwej więzi z Bogiem. Miłość wolna od egoizmu jest jedna, jak jeden jest Bóg. Ona jest wypełnieniem Prawa, ponieważ upodabnia nas do Boga.

W czasach Chrystusa uczeni w Piśmie obudowali Prawo Boże komentarzami, mnożąc nakazy i zakazy. Nauczali, że istnieje 613 przykazań: 365 nakazów i 248 zakazów. Jezus dał nam kryterium oceny: wszelkie prawo, które nie podtrzymuje i nie przyczynia się do wzrostu miłości i wolności koniecznej do miłowania, jest szkodliwe!
Czytaj więcej O tej wersjiNajwiększe przykazanie

Opisać miłość

Opisać miłość

O, jak wielki jest ogień najczystszej miłości, który płonie w Twym Najświętszym Sercu. Szczęśliwa dusza, która zrozumiała miłość Serca Jezusowego. (św. Faustyna, Dzienniczek, 304)

W codziennym życiu, a także w życiu religijnym większość rzeczy ujmujemy w znaki, symbole, obrazy i używamy opisowych wyrażeń ukazujących daną rzeczywistość. Czytając Dzienniczek św. Faustyny, natrafiamy wiele razy na znane, ale i specyficzne określenia użyte przez nią do opisu stanu ducha – doświadczeń wewnętrznych, czy też samego Sacrum. Niektóre jej słowa i konstrukcje zdaniowe są znane od dawna w teologii, inne są utworzone przez nią, niejako na jej potrzeby. Jest to zjawisko spotykane wśród świętych i mistyków, pragnących lepiej oddać swój stan duchowy.

Czytaj więcej O tej wersjiOpisać miłość

Recepta na lepszy świat

Recepta na lepszy świat

Przykazanie miłości nieprzyjaciół nakazuje chrześcijanom miłość w miejsce odwetu, który zawsze rodzi zło. Miłość buduje! Ona naprawia zniszczone relacje, odwraca bieg złych spraw, zauważa potrzeby i pomaga leczyć zranione serca. Rozwiązywanie konfliktów wymaga miłości i czasu, a te są sposobem na usunięcie napięć i na właściwe podejście do potrzeb innych. Nasz Pan wzywa swych uczniówWięcej oRecepta na lepszy świat[…]

To nie utopia

To nie utopia

5. Niedziela Wielkanocna
Ewangelia: J 13, 31-35

Zbliżała się chwila rozstania Jezusa z uczniami. W wieczerniku Pan, umywając apostołom nogi, pokazał, jak ich miłuje. Zostawił im i nam wzór służebnej miłości, pragnąc, aby miłość zbudowała z nich wspólnotę. Wiedział, że razem będą mogli łatwiej przeżyć to, co wkrótce się stanie. Przykazanie miłości jest dlatego nowe, bo podaje nową miarę i wzór miłości: jak Ja was umiłowałem.

Etap obecności fizycznej Jezusa wśród ludzi dobiegał końca. Nadchodził czas powrotu do domu Ojca. Drogą dojścia do Boga i do człowieka odtąd będzie miłość, pojęta nie jako burza rozbudzonych uczuć, ale jako miłość ofiarna, kochająca, służebna… Ona przynosi dobro człowiekowi i chwałę Bogu. Czytaj więcej O tej wersjiTo nie utopia

Pragnienie wciąż żywe

Pragnienie wciąż żywe

W Sercu Zbawiciela została objawiona świętość, miłość, sprawiedliwość, miłosierdzie, pokora, mądrość, i ciągle płoną w Nim wielkie pragnienia, aby zjednoczyć ludzkie serca z Bogiem.

Serce i uczucia

Często czytamy Biblię, modlimy się, pomagamy bliźnim, a w naszych mieszkaniach mamy obrazy i wizerunki Serca Bożego. W życiu słyszeliśmy już tyle zachęt do miłości Boga i bliźniego, a nasze serca są wciąż letnie. Czasami rozpalają się miłością na krótko, ale potem znów ziębną. Istotą kultu Serca Jezusowego jest Jego miłość i odpowiedź na nią. Miłość pojęta nie jako sentyment, ale ofiarny czyn. Św. Ignacy z Loyoli nauczał, że miłość winno się zakładać więcej na czynach niż na słowach. Taka jest dynamika miłości – wzajemne obdarowywanie, a jej czytelnym znakiem jest otwarte Serce Zbawiciela. Czytaj więcej O tej wersjiPragnienie wciąż żywe

Bł. Jan Beyzym SJ, czyli o miłości, która chce nas poprowadzić dalej

Bł. Jan Beyzym SJ, czyli o miłości, która chce nas poprowadzić dalej

...Miłość staje się troską człowieka i posługą dla drugiego. Nie szuka już samej siebie, zanurzenia w upojeniu szczęściem; poszukuje dobra osoby ukochanej: staje się wyrzeczeniem, jest gotowa do poświęceń, co więcej, poszukuje ich...
Benedykt XVI, Deus caritas est, 6

Dnia 18 sierpnia 2012 r. świętowaliśmy 10. rocznicę wyniesienia do chwały ołtarzy jezuickiego kapłana bł. Jana Beyzyma, niestrudzonego apostoła trędowatych na Madagaskarze. W roku 2002 na krakowskich Błoniach z udziałem ponadmilionowej rzeszy wiernych  bł. Jan Paweł II  przypomniał jego postać w wygłoszonym kazaniu i zaliczył go do grona błogosławionych. Był to wielki dzień chwały dla tego jakże szlachetnego syna naszej Ojczyzny i dla Kościoła nie tylko w Polsce. Tą beatyfikacją Kościół lokalny i powszechny docenił jego heroiczną miłość okazywaną przez ponad 13 lat najuboższym trędowatym na Madagaskarze.

Czytaj więcej O tej wersjiBł. Jan Beyzym SJ, czyli o miłości, która chce nas poprowadzić dalej
Święty o rumianych policzkach i radosnych oczach, czyli o młodzieńczym zapale św. St. Kostki do rzeczy wielkich

Święty o rumianych policzkach i radosnych oczach, czyli o młodzieńczym zapale św. St. Kostki do rzeczy wielkich

Było w tym świętym coś bardzo naszego: I ta wielka wewnętrzna tkliwość, uczciwość słowiańska i polska, i równocześnie ten jakiś niezłomny pęd do tego, co jest dobre i prawdziwe.

Słowa Kard. K. Wojtyły, wypowiedziane przy grobie św. Stanisława Kostki w Rzymie 30 maja 1970 roku

Św. Stanisław Kostka w swym krótkim życiu wypełnił wezwanie do doskonałości, płynące z Ewangelii. Osiągnął wielką dojrzałość wewnętrzną. W tej medytacji z wiarą i z pokorą uczcij Świętego za to wszystko, czego dokonał w jego sercu i w jego duszy Chrystus. On dał mu udział w swojej świętości, której wciąż udziela Kościołowi, a więc także i tobie.

Czytaj więcej O tej wersjiŚwięty o rumianych policzkach i radosnych oczach, czyli o młodzieńczym zapale św. St. Kostki do rzeczy wielkich
Serce Jezusa

Serce Jezusa

On wywyższony na krzyżu, w swej nieskończonej miłości ofiarował za nas samego siebie. Z Jego przebitego boku wypłynęła krew i woda, i tam wzięły początek sakramenty Kościoła, aby wszyscy ludzie, pociągnięci do otwartego Serca Zbawiciela, z radością czerpali ze źródeł zbawienia.

(Prefacja o Najświętszym Sercu Jezusa)

Miłość i hojność dla drugich

Wejdź z uspokojonym duchem w medytację. Przypomnij sobie, jak często żyłeś Bożą miłością; jak jej doświadczyłeś; innym razem, jak szybko o niej zapomniałeś, a może nawet nie chciałeś w nią szczerze uwierzyć. Czytaj więcej O tej wersjiSerce Jezusa