Kościół św. Barbary i jego zabytki

Kościół św. Barbary i jego zabytki

Kościół św. Barbary w Krakowie jest niewielką, gotycką, ceglaną świątynią przy Placu Mariackim, wzniesioną w latach 1338-1402. Pierwotnie pełnił funkcję kaplicy cmentarnej.  Budowlę powiększono pod koniec XIV wieku. W 1583 roku kościół został przekazany jezuitom. Kazania wygłaszał tutaj ks. Piotr Skarga SJ, kaznodzieja nadworny króla Zygmunta III Wazy. W 1687 roku kościół został przebudowany przez jezuickiego architekta ks. Stanisława Solskiego (1622-1701), który dodał od wschodniej strony absydę, podwyższył wnętrze i wykonał nowe, kolebkowe sklepienie. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 roku przejęła go Krakowska Kongregacja Kupiecka, a w roku 1796 bożogrobcy. Od 1874 roku wrócił do jezuitów. Pod kościołem spoczywają szczątki jezuity, ks. Jakuba Wujka (+1597), pierwszego tłumacza Biblii na język polski. Na przełomie XXI wieku jezuici dokonali gruntownej renowacji tej wspaniałej świątyni.

Czytaj więcej O tej wersjiKościół św. Barbary i jego zabytki
Łódź symbolem Kościoła Chrystusowego

Łódź symbolem Kościoła Chrystusowego

W Kaplicy Ducha Świętego, zwanej też kaplicą Królowej Serca Jezusowego od drewnianej polichromowanej figury Matki Bożej z Dzieciątkiem znajdującej się w niej, są trzy mozaiki. Pierwsza z nich usytuowana na łuku absydy ołtarzowej przedstawia Boga Ojca i Chrystusa z Krzyżem. Druga z mozaik, będąca symbolem Boga, wypełnia górną część zachodniej ściany kaplicy. Trzecia mozaika na ścianie wschodniej ukazuje Łódź Kościoła, miotaną falami w czasie burzy. Zaprojektował ją Jan Bukowski w 1922 r., a wykonał w 1928 r. brat zakonny Wojciech Pieczonka SJ. To ona będzie przedmiotem naszego szczegółowego opisu w tym artykule. Mozaiki wspomniane wyżej opiszemy w następnych artykułach.

Czytaj więcej O tej wersjiŁódź symbolem Kościoła Chrystusowego
Ziemi i Nieba Królowa

Ziemi i Nieba Królowa

…czyli medytacja o tym, jak Kościół wysławia Maryję w rozlicznych tytułach

Kościół święty ze szczególną miłością oddaje cześć Najświętszej Matce Bożej, Maryi, która nierozerwalnym węzłem związana jest ze zbawczym dziełem swojego Syna. W Niej Kościół podziwia i wysławia wspaniały, owoc Odkupienia i jakby w przeczystym obrazie z radością ogląda to, czym cały pragnie i spodziewa się być.

Konstytucja o Liturgii, nr 103

Wejdź w modlitwę z wyciszonym duchem, prosząc Maryję, by była patronką świętości twojego życia. Pomocnym w tej modlitwie może być wizerunek Maryi, czczony u ciebie w domu lub w parafii. W duchowej czy fizycznej bliskości z nim przeprowadź medytację.

Czytaj więcej O tej wersjiZiemi i Nieba Królowa