Syn umiłowany i Sługa cierpiący

Syn umiłowany i Sługa cierpiący

Niedziela Chrztu Pańskiego;
Ewangelia według św. Mateusza 3, 13-17

Misja Jana Chrzciciela dopełniła się podczas chrztu Jezusa w Jordanie, a było nią przygotowanie ludzi na przyjście Mesjasza. Teraz Jan poznał, że nadchodzi koniec jego misji, a Jezus rozpoczyna swą działalność. Bóg Ojciec przemówił nad swoim Synem, który wybrał zanurzenie się w wodach Jordanu i wszedł w grono grzeszników: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. A Jezus dobrze zna ojcowską miłość i nam ją objawia. Stając pośród grzeszników, uznaje się za naszego brata i solidaryzuje się z nami. Przyjmując chrzest, chce być wierny Pismom i pragnie wypełnić wszystkie proroctwa dotyczące Jego Osoby. To o Nim Jan, widząc Go nadchodzącego, powiedział do swoich uczniów: Oto Baranek Boży!  

Czytaj więcej O tej wersjiSyn umiłowany i Sługa cierpiący
Wezwanie do czujności

Wezwanie do czujności

19. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Łukasza 12, 32-48

Biblijna scena, w której słudzy czekają na swego pana, jest obrazem naszego życia, bo i ono jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Poprzez tę przypowieść Jezus poucza, że powinniśmy się skupić na jednym celu, by być gotowymi na spotkanie z Nim; byśmy czuwali i mogli Mu otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Syn Boży przyjął rolę sługi, ofiarując za nas swoje życie. Dlatego wszyscy w Kościele powinni brać wzór z Jezusa i podejmować odpowiedzialność za bliźnich w duchu służby, a nie panowania nad innymi. Czytaj więcej O tej wersjiWezwanie do czujności

Samarytanin i bliźni

Samarytanin i bliźni

15. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Łukasza 10, 25-37.

Uczony w Prawie zadał pytanie Jezusowi, wystawiając Go na próbę: Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? Chciał wiedzieć, który z czynów nakazywanych przez Prawo tym, którzy chcieli osiągnąć życie wieczne, jest najważniejszy. Chodziło mu o przykazanie, które obejmowałoby wszystkie inne. Jezus odpowiedział pytaniem na pytanie. Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz? W ten sposób zachęcił go, aby w Piśmie szukał odpowiedzi. Wówczas uczony rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego (Pwt 6, 5; Kpł 19,18). Jezus pouczył rozmówcę, że nie powinno się wystawiać na próbę Boga, a także ocenił jego znajomość Pisma, mówiąc: Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył. Ale uczony zadał nowe pytanie: A kto jest moim bliźnim? Odpowiedzią była przypowieść o miłosiernym Samarytaninie. Czytaj więcej O tej wersjiSamarytanin i bliźni

Dramat męki Jezusa

Dramat męki Jezusa

Niedziela Palmowa; Ewangelia według św. Łukasza 22, 14 – 23, 56

Liturgia Niedzieli Palmowej zaprasza nas do wgłębienia się w misterium, czyli w tajemnicę naszego odkupienia. Jezus zostanie upokorzony, tak że będzie mógł wołać za psalmistą: Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu (Ps 22, 7). Ten, który pełnił wolę swojego Ojca, został oskarżony i skazany jako bluźnierca i stał się ofiarą ludzkiej nienawiści i zemsty. Podjął okrutną mękę i śmierć ze względu na nas: On dźwigał nasze boleści, (…) był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie. (…) Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich,(…) za grzechy mego ludu został zabity na śmierć (Iz 53, 4-6.8).

Czytaj więcej O tej wersjiDramat męki Jezusa
Kuszenie Jezusa

Kuszenie Jezusa

1. Niedziela Wielkiego Postu; 
Ewangelia według św. Łukasza 4, 1-13

Pustynia to bezkresne przestrzenie, kamienie, piasek, ale także oddalenie i samotność. W takiej to sytuacji znalazł się Jezus, zmagając się z Szatanem i z sobą samym.

Po czterdziestu dniach postu odczuł głód, i do tego nawiązał zły duch w swoim kuszeniu. Na wypowiedziane przez Szatana w pierwszej pokusie zdanie warunkowe: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby się stał chlebem Jezus odpowiada, że jest Synem Bożym i nie musi tego udowadniać. Moc działania cudów jest zarezerwowana dla ludzi, gdy okażą wiarę. Nie będzie więc czynił cudów na życzenie Szatana; kamienie mają pozostać kamieniami. Taki jest porządek rzeczy! Święci obok licznych określeń nazywali Szatana nieprzyjacielem natury ludzkiej. Ilekroć bowiem ta słaba natura daje o sobie znać, on wie doskonale, jak to wykorzystać. Tak było i wtedy, kiedy Jezus był głodny. Na tę pokusę Zbawiciel odpowiada: Nie samym chlebem żyje człowiek.

Czytaj więcej O tej wersjiKuszenie Jezusa
Wypłyń na głębię i zarzuć sieci

Wypłyń na głębię i zarzuć sieci

5. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Łukasza 5, 1-11

Nad brzegiem jeziora Genezaret ludzie cisnęli się do Jezusa i pragnęli słuchać słowa Bożego.

Jezus zaspokoił te ich pragnienia, ale myślał też o tych, którzy kiedyś przyjmą Jego słowa, uwierzą i przekażą je dalej. Wybór oddanych Mu uczniów miał zagwarantować ciągłość nauczania o królestwie Bożym. Pan rozpoczął od powołania Piotra, wykorzystał jego rzemiosło łowienia ryb, i czegoś ważnego go nauczył. Po nocnym bezowocnym połowie, kazał mu popłynąć na głębię i zarzucić jeszcze raz sieci. Wyciągając sieć pełną ryb, Piotr zrozumiał znaczenie nieoczekiwanego połowu, zrozumiał, że wiara w Jezusowe słowo znaczy więcej niż tradycja, w jakiej żył, i znajomość swego fachu. On pojął, że dokonał się cud i że stoi przed Kimś, przez Kogo działa moc Boża! Przestraszył się, tak jak kiedyś przestraszyli się Zachariasz i Maryja, ale usłyszał słowa: Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił.

Czytaj więcej O tej wersjiWypłyń na głębię i zarzuć sieci
Niebo otwarte nad nami

Niebo otwarte nad nami

Niedziela Chrztu Pańskiego;
Ewangelia według św. Łukasza 3, 15-16.21-22

Jezus jako trzydziestoletni mężczyzna opuścił rodzinne strony i udał się nad Jordan, gdzie Jan, syn Zachariasza i Elżbiety, udzielał chrztu pokuty; był to symbol nawrócenia.

Gromadzili się tam ludzie, którzy odczuwali potrzebę zmiany swego życia, zostali bowiem dogłębnie poruszeni słowem Proroka. Jezus był bez grzechu i nie potrzebował tego symbolicznego obmycia wodą, a jednak pokornie wszedł do rzeki. Czytaj więcej O tej wersjiNiebo otwarte nad nami

Niebezpieczeństwo bogactw

Niebezpieczeństwo bogactw

28. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Marka 10, 17-30

Słowo Boże zaprasza nas do refleksji nad sprawami życia doczesnego i wiecznego.

Szybko upływa nam życie, a z przemijania i liczenia naszych dni powinno zrodzić się poczucie odpowiedzialności, aby dobrze je przeżyć i należycie wykorzystać dany nam czas. Także i my zadajemy sobie to ważne pytanie, które nurtowało ewangelicznego młodzieńca: Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?

Czytaj więcej O tej wersjiNiebezpieczeństwo bogactw
Miłość szuka dobra bliźniego

Miłość szuka dobra bliźniego

23. Niedziela zwykła;
Ewangelia św. Marka 7, 31-37

Zwróćmy uwagę w scenie uzdrowienia głuchoniemego na dwie czynności: przyprowadzili go do Jezusa i prosili za nim.

Patrzmy na dobrych ludzi, którzy zainteresowali się chorym i ułatwili mu spotkanie z Jezusem: Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. Tak, to uczynili ludzie z człowiekiem nieszczęśliwym z powodu fizycznej niemożności słyszenia i mówienia. Nic o nich nie wiemy, nie znamy ich imion, ale ludzie ci wykazali się życzliwością wobec chorego, którego los nie był im obojętny. Okazali bezinteresowność działania. Ich prośba wyrażała wielką ufność, choć sprawa była bardzo trudna. Prosili o to, aby Jezus położył na niego rękę, czyli udzielił mu swego błogosławieństwa. Nie wiemy, czy myśleli o tym, aby mógł go uleczyć i uszczęśliwić.

Czytaj więcej O tej wersjiMiłość szuka dobra bliźniego