Syn umiłowany i Sługa cierpiący

Syn umiłowany i Sługa cierpiący

Niedziela Chrztu Pańskiego;
Ewangelia według św. Mateusza 3, 13-17

Misja Jana Chrzciciela dopełniła się podczas chrztu Jezusa w Jordanie, a było nią przygotowanie ludzi na przyjście Mesjasza. Teraz Jan poznał, że nadchodzi koniec jego misji, a Jezus rozpoczyna swą działalność. Bóg Ojciec przemówił nad swoim Synem, który wybrał zanurzenie się w wodach Jordanu i wszedł w grono grzeszników: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. A Jezus dobrze zna ojcowską miłość i nam ją objawia. Stając pośród grzeszników, uznaje się za naszego brata i solidaryzuje się z nami. Przyjmując chrzest, chce być wierny Pismom i pragnie wypełnić wszystkie proroctwa dotyczące Jego Osoby. To o Nim Jan, widząc Go nadchodzącego, powiedział do swoich uczniów: Oto Baranek Boży!  

Czytaj więcej O tej wersjiSyn umiłowany i Sługa cierpiący
Wezwanie do czujności

Wezwanie do czujności

19. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Łukasza 12, 32-48

Biblijna scena, w której słudzy czekają na swego pana, jest obrazem naszego życia, bo i ono jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Poprzez tę przypowieść Jezus poucza, że powinniśmy się skupić na jednym celu, by być gotowymi na spotkanie z Nim; byśmy czuwali i mogli Mu otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Syn Boży przyjął rolę sługi, ofiarując za nas swoje życie. Dlatego wszyscy w Kościele powinni brać wzór z Jezusa i podejmować odpowiedzialność za bliźnich w duchu służby, a nie panowania nad innymi. Czytaj więcej O tej wersjiWezwanie do czujności

Samarytanin i bliźni

Samarytanin i bliźni

15. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Łukasza 10, 25-37.

Uczony w Prawie zadał pytanie Jezusowi, wystawiając Go na próbę: Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? Chciał wiedzieć, który z czynów nakazywanych przez Prawo tym, którzy chcieli osiągnąć życie wieczne, jest najważniejszy. Chodziło mu o przykazanie, które obejmowałoby wszystkie inne. Jezus odpowiedział pytaniem na pytanie. Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz? W ten sposób zachęcił go, aby w Piśmie szukał odpowiedzi. Wówczas uczony rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego (Pwt 6, 5; Kpł 19,18). Jezus pouczył rozmówcę, że nie powinno się wystawiać na próbę Boga, a także ocenił jego znajomość Pisma, mówiąc: Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył. Ale uczony zadał nowe pytanie: A kto jest moim bliźnim? Odpowiedzią była przypowieść o miłosiernym Samarytaninie. Czytaj więcej O tej wersjiSamarytanin i bliźni

Dramat męki Jezusa

Dramat męki Jezusa

Niedziela Palmowa; Ewangelia według św. Łukasza 22, 14 – 23, 56

Liturgia Niedzieli Palmowej zaprasza nas do wgłębienia się w misterium, czyli w tajemnicę naszego odkupienia. Jezus zostanie upokorzony, tak że będzie mógł wołać za psalmistą: Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu (Ps 22, 7). Ten, który pełnił wolę swojego Ojca, został oskarżony i skazany jako bluźnierca i stał się ofiarą ludzkiej nienawiści i zemsty. Podjął okrutną mękę i śmierć ze względu na nas: On dźwigał nasze boleści, (…) był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie. (…) Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich,(…) za grzechy mego ludu został zabity na śmierć (Iz 53, 4-6.8).

Czytaj więcej O tej wersjiDramat męki Jezusa
Kuszenie Jezusa

Kuszenie Jezusa

1. Niedziela Wielkiego Postu; 
Ewangelia według św. Łukasza 4, 1-13

Pustynia to bezkresne przestrzenie, kamienie, piasek, ale także oddalenie i samotność. W takiej to sytuacji znalazł się Jezus, zmagając się z Szatanem i z sobą samym.

Po czterdziestu dniach postu odczuł głód, i do tego nawiązał zły duch w swoim kuszeniu. Na wypowiedziane przez Szatana w pierwszej pokusie zdanie warunkowe: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby się stał chlebem Jezus odpowiada, że jest Synem Bożym i nie musi tego udowadniać. Moc działania cudów jest zarezerwowana dla ludzi, gdy okażą wiarę. Nie będzie więc czynił cudów na życzenie Szatana; kamienie mają pozostać kamieniami. Taki jest porządek rzeczy! Święci obok licznych określeń nazywali Szatana nieprzyjacielem natury ludzkiej. Ilekroć bowiem ta słaba natura daje o sobie znać, on wie doskonale, jak to wykorzystać. Tak było i wtedy, kiedy Jezus był głodny. Na tę pokusę Zbawiciel odpowiada: Nie samym chlebem żyje człowiek.

Czytaj więcej O tej wersjiKuszenie Jezusa
Wypłyń na głębię i zarzuć sieci

Wypłyń na głębię i zarzuć sieci

5. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Łukasza 5, 1-11

Nad brzegiem jeziora Genezaret ludzie cisnęli się do Jezusa i pragnęli słuchać słowa Bożego.

Jezus zaspokoił te ich pragnienia, ale myślał też o tych, którzy kiedyś przyjmą Jego słowa, uwierzą i przekażą je dalej. Wybór oddanych Mu uczniów miał zagwarantować ciągłość nauczania o królestwie Bożym. Pan rozpoczął od powołania Piotra, wykorzystał jego rzemiosło łowienia ryb, i czegoś ważnego go nauczył. Po nocnym bezowocnym połowie, kazał mu popłynąć na głębię i zarzucić jeszcze raz sieci. Wyciągając sieć pełną ryb, Piotr zrozumiał znaczenie nieoczekiwanego połowu, zrozumiał, że wiara w Jezusowe słowo znaczy więcej niż tradycja, w jakiej żył, i znajomość swego fachu. On pojął, że dokonał się cud i że stoi przed Kimś, przez Kogo działa moc Boża! Przestraszył się, tak jak kiedyś przestraszyli się Zachariasz i Maryja, ale usłyszał słowa: Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił.

Czytaj więcej O tej wersjiWypłyń na głębię i zarzuć sieci
Niebo otwarte nad nami

Niebo otwarte nad nami

Niedziela Chrztu Pańskiego;
Ewangelia według św. Łukasza 3, 15-16.21-22

Jezus jako trzydziestoletni mężczyzna opuścił rodzinne strony i udał się nad Jordan, gdzie Jan, syn Zachariasza i Elżbiety, udzielał chrztu pokuty; był to symbol nawrócenia.

Gromadzili się tam ludzie, którzy odczuwali potrzebę zmiany swego życia, zostali bowiem dogłębnie poruszeni słowem Proroka. Jezus był bez grzechu i nie potrzebował tego symbolicznego obmycia wodą, a jednak pokornie wszedł do rzeki. Czytaj więcej O tej wersjiNiebo otwarte nad nami

Niebezpieczeństwo bogactw

Niebezpieczeństwo bogactw

28. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Marka 10, 17-30

Słowo Boże zaprasza nas do refleksji nad sprawami życia doczesnego i wiecznego.

Szybko upływa nam życie, a z przemijania i liczenia naszych dni powinno zrodzić się poczucie odpowiedzialności, aby dobrze je przeżyć i należycie wykorzystać dany nam czas. Także i my zadajemy sobie to ważne pytanie, które nurtowało ewangelicznego młodzieńca: Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?

Czytaj więcej O tej wersjiNiebezpieczeństwo bogactw