Jezus Bogiem i kapitanem mojej łodzi

Jezus Bogiem i kapitanem mojej łodzi

12. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Marka 4, 35-41

Ewangelia o uciszeniu burzy na jeziorze Genezaret zawiera ważne przesłanie, że Jezus zawsze odpowiada proszącym Go i jest stale przy nich, nawet jeśli komuś wydaje się, że On o nas zapomniał lub że zasnął, czy też, że Go w ogóle nie obchodzą nasze problemy. Łódź z przerażonymi Apostołami w niej podczas gwałtownej burzy na jeziorze, miotana falami, jest obrazem naszej małej łodzi życia, a także wielkiej łodzi Chrystusowego Kościoła. Chwilowa cisza, spokój mogą być pozorne. Burza może nadejść gwałtownie, a ludzie przeprawiający się wraz nami na drugi brzeg w innych łodziach nie pomogą nam, chociaż będą płynąć blisko nas, bo wszystko wśród fal wzburzonych wód jest przerażające i groźne.

Czytaj więcej O tej wersjiJezus Bogiem i kapitanem mojej łodzi
Zwątpienie i mała wiara

Zwątpienie i mała wiara

19. Niedziela zwykła;
Ewangelia według św. Mateusza 14, 22-33

W dzisiejszym fragmencie Ewangelii możemy dopatrzeć się podobieństwa między Piotrem a nami. Tak jak on, także i my znajdujemy się nieraz jakby w łodzi na jeziorze życia, a zagrażają nam wzburzone fale i przeciwny wiatr. Codziennie też, jak on, doświadczamy Bożej opatrzności, mimo to powątpiewamy i myślimy, czy zdołamy dojść do Jezusa? Czasami jesteśmy bardzo blisko Niego, jakby na wyciągnięcie ręki, ale bez codziennego zaufania okazywanego Jezusowi łatwo możemy utonąć. On zawsze wyciąga ku nam pomocną dłoń, a szczególnie wówczas, kiedy z powodu słabości wiary toniemy w głębinach grzechu i odmętach życia. Czasami zanurzamy się łatwo w toń głębokiej wody, bo myśli nasze są ogarnięte strachem.

Czytaj więcej O tej wersjiZwątpienie i mała wiara
Nawrócenie i powołanie

Nawrócenie i powołanie

3. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 4, 12-23

Ewangelia św. Mateusza napisana została w drugiej połowie pierwszego stulecia i ożywiać miała wspólnotę nawróconych na chrześcijaństwo Żydów.

Dzisiejszy fragment opisuje, jak Jezus po czterdziestu dniach przebywania na pustyni, gdzie pościł, modlił się i przygotowywał do swej misji, rozpoczął głoszenie Królestwa. Po uwięzieniu Jana Chrzciciela poszedł do Galilei. Prorok Izajasz powiedział o tej krainie, że jest to Galilea pogan: lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Jednym z podstawowych symboli Jezusa jest światło. On nie chce, aby człowiek żył w ciemności! Zbawiciel przynosi ludziom światło swego słowa. Wzywa: nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Jezus idzie do ludzi, spotyka się z nimi i ogłasza im swoje przesłanie. Wspólnota chrześcijan ma być solą ziemi i światłem dla świata! Jezus wyśle swych uczniów do wszystkich narodów, aby ukazywali powszechność zbawienia. Wszyscy są powołani do życia jako synowie i córki jednego Boga!

Czytaj więcej O tej wersjiNawrócenie i powołanie
Burza na jeziorze, czyli o wierze porwanej przez wichurę

Burza na jeziorze, czyli o wierze porwanej przez wichurę

Trzeba skierować myśli i serce do Pana. Jeśli bowiem spoglądamy tylko w głąb siebie, to, biorąc pod uwagę wszystkie nasze grzechy i naszą marność, łatwo możemy popaść w strach i rozpacz. Jeżeli jednak wznosimy oczy do Pana, wówczas nasze dusze zaczyna przepełniać nadzieja, a nasze myśli zostaną oczyszczone przez światłość i prawdę. W ten sposób dochodzimy do pełni poznania Ewangelii jako prawdy i życia.

Jan Paweł II, 12 września 1987 r.

Wybierz odpowiednie miejsce na modlitwę i przyjmij postawę pełną szacunku wobec Boga. Przeczytaj w skupieniu tekst Ewangelii św. Marka 4,35-41 i rozpocznij medytację.

Czytaj więcej O tej wersjiBurza na jeziorze, czyli o wierze porwanej przez wichurę
Zaproszenie do porzucenia sieci, czyli medytacja o spotkaniu Jezusa z rybakami

Zaproszenie do porzucenia sieci, czyli medytacja o spotkaniu Jezusa z rybakami

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona brata Szymonowego Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro: byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: „Pójdźcie za Mną. a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi”. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

(Mk 1,16-20)

Rozpocznij modlitwę od wyciszenia serca i myśli, zostawiając na boku codzienne troski. Wspaniały czyn prostych rybaków, decydujących się pójść za Jezusem, pewnie ukształtował jakoś i twoje życie. W czasie modlitwy poszukaj w swym życiu lub w życiu osób ci najbliższych gestu porzucania sieci, czyli zostawiania dla Jezusa wszystkiego, do czego jest się przywiązanym tak bardzo, a co uniemożliwia nieskrępowane pójście za Nim.

Czytaj więcej O tej wersjiZaproszenie do porzucenia sieci, czyli medytacja o spotkaniu Jezusa z rybakami