Dar od Zmartwychwstałego

Dar od Zmartwychwstałego

2. Niedziela Wielkanocna
Ewangelia według św. Jana 20, 19-31

Wieczorną porą za zamkniętymi drzwiami Wieczernika obecna była niekompletna wspólnota Apostołów. Panowała niepewność co do ich przyszłości, serca biły im niespokojnie i dominował lęk.

Brakowało wśród nich Tomasza. Uczeń ten w osamotnieniu przeżywał śmierć Jezusa, miał swoje rozterki i dręczyły go wątpliwości w wierze, mimo że bardzo kochał Jezusa i z Nim złączył całe swe życie. Teraz jego serce wypełniło rozczarowanie i pustka!

Czytaj więcej O tej wersjiDar od Zmartwychwstałego
Uzdrowienie trędowatego

Uzdrowienie trędowatego

6. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mk 1, 40-45

Trąd z towarzyszącym mu rozkładem ciała był i jest synonimem życia zakażonego śmiercią.

Nieczystość ta wykluczała dotkniętego nią człowieka z udziału w kulcie. Chory na trąd musiał stronić od zdrowych, by ich nie zarazić. Podobne skutki – jak choroba trądu – wywołują w duszy człowieka grzechy ciężkie. Wyłączają z rodziny dzieci Bożych, a przyłączają do chorych na duszy.

Czytaj więcej O tej wersjiUzdrowienie trędowatego
Rok ostatniej szansy

Rok ostatniej szansy

3. Niedziela Wielkiego Postu;
Ewangelia: Łk 13, 1-9

Łączenie grzechu z zaistniałą tragedią jako karą za występki to starotestamentowa żydowska doktryna, którą Jezus odrzucił. On wskazał, że nie należy wnioskować o grzechu i winie z doświadczanego w życiu cierpienia.

Przykre, bolesne sytuacje zdarzają się też dobrym ludziom. To grzech niesie z sobą zgubne następstwa i niszczy człowieka! Bóg w swoim miłosierdziu oczekuje, aby grzesznik zmienił życie i zerwał ze złem, dlatego Kościół napomina, zachęca, zanosi modlitwy, wskazuje dobre przykłady.

Czytaj więcej O tej wersjiRok ostatniej szansy
Misja odpuszczania grzechów

Misja odpuszczania grzechów

Zesłanie Ducha Świętego;
Ewangelia: J 20, 19-23

Jezus obiecał apostołom władzę odpuszczania grzechów (Mt 18, 18), ale dał im ją dopiero, kiedy ich serca były pełne niepokoju, czuli się słabi i grzeszni. Był to wielki dar dla nich i takim pozostał dla wszystkich, którzy korzystają z niego.

Dopiero wtedy uczniowie stali się jego nosicielami i pojęli jego wartość. Jezus tchnął na nich i powiedział: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone… Było to Boże tchnienie życia, dające nowe serce, do którego wraca pokój. Duch Święty przygotował uczniów na przyjęcie daru Zmartwychwstałego. Wszystko co ważne działo się wieczorem w Wieczerniku, tak było i tym razem. Zmartwychwstały nawiedził uczniów w ich nocy lęku i osierocenia. Wieczernik był zamknięty, a serca uczniów wypełniała trwoga. Apostołowie byli jak umarli, bo nie uwierzyli orędziu Magdaleny. W ich serca wdarła się niewiara. Jezus przyszedł do nich, wiedział, że Go potrzebowali. Nie wstydził się ich, chociaż oni Go opuścili i zaparli się Go. Stanął pośrodku nich! Nie było dla Niego przeszkody, nie stanowiły jej zamknięte drzwi, grobowy kamień ani śmierć. Stał pośrodku nich zwycięski! Pełen życia, światłości, miłości, która odpuszcza grzechy!

Czytaj więcej O tej wersjiMisja odpuszczania grzechów
Wielki Post

Wielki Post

Codzienność przynosi nam wiele trudów, kłopotów i wyrzeczeń. Po co więc jeszcze specjalny czas w liturgicznym kalendarzu Kościoła, przeznaczony na post i umartwienie? Po co praktykować wyrzeczenie i więcej niż zwykle się modlić? Po co odprawiać rekolekcje i dzielić się swymi dobrami z innymi? Życie upływa nam i tak w klimacie zapracowania, szybkich zmian, do których dostosowujemy się z trudem, aby nadążyć za tzw. postępem. Stajemy się też odbiorcami często agresywnej reklamy, proponującej nam byle co do kupienia; lub kupienie czegoś, na co nas nie stać. Każda chwila przynosi wiele obietnic, i to zwykle ulotnych, zresztą jak ona sama. Niełatwo jest nam w zabieganej codzienności usłyszeć głos o zbawieniu ofiarowanym nam przez Boga. Co roku Kościół przypominanym nam, że nie samym chlebem żyje człowiek.

Czytaj więcej O tej wersjiWielki Post