Adoracja Chrystusa przez stany Narodu polskiego

Adoracja Chrystusa przez stany Narodu polskiego

[ciąg dalszy z majowego (2003 r.) Posłańca Serca Jezusowego]

Kolejna grupa adorująca Jezusa to przedstawiciele stanu chłopskiego. Dwie kobiety i mężczyzna w stroju krakowskim oraz góral. Tuż obok nich klęczy robotnik oraz zakonnica szarytka, opiekująca się porzuconymi dziećmi. Cała grupa jest bardzo barwna, ożywia pastelowy fryz mozaiki. Strój krakowski kobiet prezentuje się wspaniale. Jedna z nich, czyniąc w geście adoracji bardzo niski skłon, wyciąga przed siebie ręce ze splecionymi dłońmi. Ubrana jest w katanę, spod rękawów której wystają białe mankiety bluzki. Ma na sobie spódnicę i niebiesko-zieloną zapaskę, na której widnieją czerwone kwiaty. Na głowie ma zawiązaną białą czepcową chustę. Z jej szyi spływają sznury czerwonych korali. Tuż za nią klęczy młoda kobieta, także w stroju krakowskim. Na wysokości podbródka trzyma uniesione ręce i ma splecione dłonie. Patrzy z głęboką wiarą na Jezusa. Na jej głowie również widzimy chustę czepcową, a na szyi sznury czerwonych korali. Przez rękę ma przerzuconą wełnianą wzorzystą bronowicką chustę. Za kobietami klęczy chłop w krakowskim stroju z szeroko rozpostartymi ramionami. W ten spontaniczny sposób wyraża on swą wiarę. Jest ubrany w kremową wełnianą sukmanę, spod której wystaje fragment szerokiego skórzanego ozdobnego pasa. Pod szyją ma białą koszulę, zasznurowaną czerwoną wstążką. Na jego twarzy widać charakterystycznie wystające kości policzkowe, piękne niebieskie oczy, orli nos i sumiaste wąsy. Włosy ma ciemne, gładko przyczesane.

Czytaj więcej O tej wersjiAdoracja Chrystusa przez stany Narodu polskiego
Adoracja Chrystusa Króla przez stany Narodu polskiego

Adoracja Chrystusa Króla przez stany Narodu polskiego

Fryz mozaikowy Piotra Stachiewicza, znajdujący się w górnej części prezbiterium Bazyliki Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie, przedstawia Zbawiciela adorowanego przez polskich świętych i błogosławionych oraz przez poszczególne stany Narodu polskiego. W kwietniowym PSJ (4/2003) omówiliśmy prawą (patrząc od strony Jezusa stojącego w centrum) część tej kompozycji. Teraz omówimy postacie z lewej części fryzu; symbolizują one stany Narodu polskiego i tworzą barwny pochód przez jego historię.

Czytaj więcej O tej wersjiAdoracja Chrystusa Króla przez stany Narodu polskiego
Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, czyli medytacja o tym, jaką prawdę przyniósł Jezus o Bogu i świecie

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, czyli medytacja o tym, jaką prawdę przyniósł Jezus o Bogu i świecie

Królu wieczności i czasu, Stwórco niebiosów i ziemi, Panie gwiaździstych przestworzy, bądź pochwalony na wieki. Królu ludzkiego istnienia, źródło mądrości i ładu, pełen dobroci dla małych, bądź pochwalony na wieki. Królu skazany przez wielkich, płaszczem pogardy okryty, z cierni koroną zwieńczony, bądź pochwalony na wieki. Królu zhańbiony na krzyżu, z sercem otwartym przez włócznię, życie zabite grzechami, bądź pochwalony na wieki. Królu pokoju i łaski, przebacz nam winy, odstępstwa, otwórz zbłąkanym ramiona, zjednocz nas Twoją miłością. Królu nadziei człowieczej, Tobie i Ojcu Twojemu z Duchem światłości i prawdy, chwała niech będzie na wieki. Amen.

Wybierz odpowiednie miejsce i wejdź w modlitwę z uspokojonym duchem, z wyciszonym sercem i umysłem. Oddal od siebie wszystkie niepokoje i nie pozwól, by one zdominowały czas, który spędzisz z Bogiem. Pamiętaj, że Chrystus jest Królem wszystkiego i Jego królewska godność była przez Boga zapowiedziana na długo przed Jego przyjściem na świat (Ps 2,6-9).

Czytaj więcej O tej wersjiUroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, czyli medytacja o tym, jaką prawdę przyniósł Jezus o Bogu i świecie
Wniebowstąpienie Pańskie, czyli odejście Jezusa i inny rodzaj Jego obecności

Wniebowstąpienie Pańskie, czyli odejście Jezusa i inny rodzaj Jego obecności

Jedenastu zaś uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus Im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy Jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca I Syna, I Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”.

Mt 28, 16-20

Rozpocznę modlitwę z uspokojonym i wyciszonym duchem i ze świadomością, że będę rozmawiał z Bogiem, który przyjął do chwały Nieba swego Syna po skończonej misji zbawczej. W modlitwie poproś Boga o łaskę, abyś zrozumiał, że życie człowieka i wszelkiego stworzenia na ziemi nie jest samoistne, lecz że jest tego wszystkiego Stwórca – Pan, który troszczy się o nie i towarzyszy nam po wszystkie dni aż do skończenia świata.

Czytaj więcej O tej wersjiWniebowstąpienie Pańskie, czyli odejście Jezusa i inny rodzaj Jego obecności