Przygotujcie drogę Panu!

Przygotujcie drogę Panu!

2. Niedziela Adwentu;
Ewangelia według św. Łukasza 3, 1-6

Informacje historyczne zawarte w tym fragmencie Ewangelii są ważne. Określają ówczesną sytuację w Ziemi Świętej.

W tym kontekście historycznym Ewangelista Łukasz opisuje wystąpienie Jana Chrzciciela, do którego jest skierowane słowo Boże. Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Czytaj więcej O tej wersjiPrzygotujcie drogę Panu!

Nowina Posłańca z nieba

Nowina Posłańca z nieba

4. Niedziela Adwentu
Ewangelia: Łk 1, 26-38

Liturgia czwartej niedzieli adwentowej podkreśla ścisłą relację Kościoła z Maryją, która jest wzorem przyjmowania Słowa i płodności. Ewangelie w trzyletnim cyklu na ostatnią niedzielę Adwentu zapoznają nas ze zwiastowaniem Józefowi (w roku A), ze zwiastowaniem Maryi (w roku B) i ze zwiastowaniem Elżbiecie (w roku C).

Święty Łukasz odsłania nam scenę zwiastowania Najświętszej Pannie. Anioł Gabriel: wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą”. Bóg zwraca się do Maryi: Pełna łaski! A to oznacza, Jesteś pełna uroku, piękna, wdzięku i sama Trójca Przenajświętsza zachwyciła się Tobą, Dziewico z Nazaretu, bo nie ma w Tobie żadnej skazy grzechu! Czytaj więcej O tej wersjiNowina Posłańca z nieba

Głos Adwentu

Głos Adwentu

Rok liturgiczny rozpoczyna się Adwentem, Boże Narodzenie będzie za cztery tygodnie. Ten miarowy rytm uczy nas skupionego oczekiwania w naszych życiowych wędrówkach i każe nam czujnie czekać na to, co wykracza poza oczywistość. Mamy znajdować Boga w tych wszystkich miejscach, w których nie zauważyliśmy Go dotychczas w teraźniejszości, i odnaleźć działającego żywego Boga w nas.Więcej oGłos Adwentu[…]

Wziąć w darze Maryję i Jezusa

Wziąć w darze Maryję i Jezusa

4. Niedziela Adwentu
Ewangelia: Mt 1,18-24

 

Narodzenie się Boga w życiu ludzi ma swoje historie, i nie są one tak cudowne i otoczone tajemnicami jak narodzenie się przed wiekami Odkupiciela. W każdym też narodzeniu się Zbawiciela w świecie, w naszych sercach, rodzinach uczestniczą ludzie, a Bóg powierza im jakieś ważne zadania i szczególne role do spełnienia.

Kiedyś najważniejsza rola przypadła Maryi Pannie i Józefowi. W każdym przeżyciu tajemnicy narodzin Jezusa pomagają nam znaki – słowa utrwalone w Biblii, do których co roku powracamy, aby je rozważać i krzepić nimi swą wiarę. Czytaj więcej O tej wersjiWziąć w darze Maryję i Jezusa

Refleksja adwentowa

Refleksja adwentowa

Adwent to nowy okres w liturgicznym kalendarzu Kościoła, poprzez który przygotowujemy się na przyjście Chrystusa. Obejmuje on cztery kolejne niedziele, bezpośrednio poprzedzające Boże Narodzenie. Nazwę swą zawdzięcza łacińskiemu słowu adventus – przyjście.

W Adwencie widoczne są nowe elementy w zewnętrznej oprawie liturgicznej. Do Mszy św. kapłan używa ornatu koloru fioletowego, a w niedziele nie śpiewa się radosnego hymnu Gloria, tak aby później, w okresie Bożego Narodzenia, zabrzmiał on z nową siłą i mocą. W wielu kościołach i kaplicach, na najwyższym stopniu specjalnie do tego przygotowanych „schodów” umieszcza się figurkę Pana Jezusa, która z każdym dniem „schodzi”, symbolizując rychłe świętowanie betlejemskiego wydarzenia. Warto zauważyć, że stopni jest tyle ile dni Adwentu. Wszystko po to, aby wyraziście ukazać, że Jezus przybliża się do nas z każdym dniem. Zwykle w ołtarzu głównym lub przed obrazem Matki Bożej znajduje się przyozdobiona niebieską kokardą duża świeca – symbol światłości, którą przynosi Jezus. Czytaj więcej O tej wersjiRefleksja adwentowa

Adwentowe przypomnienia – przygotować drogę Panu

Adwentowe przypomnienia – przygotować drogę Panu

IMG 0038Papież Benedykt XVI podczas rozważań przed Anioł Pański 7 XI 2005 roku powiedział:  — „Adwent jest czasem, w którym chrześcijanie powinni obudzić w swym sercu nadzieję, że z Bożą pomocą mogą odmienić świat”. Taka szansa odmiany świata i siebie staje przed nami i w tegorocznym Adwencie. Okres ten charakteryzuje się radością oczekiwania i przypomina, że w dzieje świata wszedł Chrystus, który wciąż na nowo go przemienia i ciągle go podtrzymuje. Każdy z nas – i osobiście, i we wspólnocie Kościoła – przeżywa czas spotkania z Jezusem w Sakramentach świętych i przygotowuje się do spotkania z Nim w godzinie swej śmierci. Abyśmy mogli się radować z obchodzenia pamiątki przyjścia Jezusa w czasie Świąt Bożego Narodzenia, musimy tego przyjścia oczekiwać. Nasze przygotowanie do świąt powinno polegać na oczyszczeniu serca i na pokucie. Ma być też dla nas prawdziwym źródłem radości, bo  —  Pan jest blisko (Flp 4, 5).

Czytaj więcej O tej wersjiAdwentowe przypomnienia – przygotować drogę Panu

Wieczerza wigilijna

Wieczerza wigilijna

arc 012Narodziłem się nagi, biedny, mówi Bóg, żebyś ty potrafił wyrzekać się samego siebie, żebyś mógł uznać Mnie, Twego ubogiego Boga, za jedyne twoje bogactwo. Narodziłem się nagi w stajni, żebyś ty nauczył się uświęcać każde miejsce. Narodziłem się słaby, bezsilny, żebyś się Mnie nigdy nie lękał. Narodziłem się z miłości, żebyś nigdy nie zwątpił w Moją miłość. Narodziłem się w nocy, żebyś ty uwierzył, że mogę rozjaśnić każdą rzeczywistość spowitą ciemnością. Narodziłem się w ludzkiej postaci, żebyś ty nigdy nie wstydził się być sobą. Narodziłem się jako Syn Człowieczy, żebyś mógł stać się synem Bożym. Narodziłem się prześladowany od początku na znak, któremu sprzeciwiać się będą, żebyś ty nauczył się przyjmować trudności i sprzeciwy. Narodziłem się w prostocie, żebyś ty nie był wewnętrznie zagmatwany. Narodziłem się dla ciebie, w twoim ludzkim życiu, żeby ciebie i wszystkich ludzi zaprowadzić do domu Ojca.
(Orędzie z groty betlejemskiej, Lambert Noben)

Czytaj więcej O tej wersjiWieczerza wigilijna

Przewodnicy adwentowi

Przewodnicy adwentowi

Adwent to czas rozpoczynający przeżywanie nowego okresu w liturgicznym kalendarzu Kościoła. Obejmuje cztery kolejne niedziele, poprzedzające Boże Narodzenie. Nazwę swą zawdzięcza łacińskiemu słowu adventus (przyjście). W Adwencie widoczne są nowe elementy w zewnętrznej oprawie liturgicznej. Kapłan do celebry Mszy św. używa ornatu koloru fioletowego, a w niedzielę nie śpiewa się radosnego hymnu Gloria, aby później, w okresie Bożego Narodzenia zabrzmiał on z nową siłą i mocą. W wielu kościołach i kaplicach umieszcza się figurkę małego Pana Jezusa, schodzącego po stopniach (jest ich tyle, ile dni adwentowych). Wszystko po to, aby wyraziście ukazać, że Jezus przybliża się do nas z każdym dniem. Zwykle w ołtarzu głównym lub przed obrazem Matki Bożej jest przyozdobiona niebieską kokardą duża świeca, symbolizującą światłość Jezusa, na którego z utęsknieniem czekają ludy i narody. Czytaj więcej O tej wersjiPrzewodnicy adwentowi