Razem przed Panem (rok 2002)
 

Razem przed Panem (rok 2002)

1. piątek 1 lutego
Ewangelia wg św. Mk 4,26-34
Siew nie na darmo, lecz ku wzrostowi

Słowa Pana Jezusa mają wielką moc, a chociaż ich skutki początkowo mogą wydawać się niezauważalne, we właściwym czasie przynoszą plon. Ta ewangeliczna przypowieść jest zachętą do odważnego głoszenia Jezusa w naszych rodzinach dziś. Pan Jezus uczy nas przez nią ufności i cierpliwości w przepowiadaniu Ewangelii i we wzajemnym wychowywaniu się. Łaska Boża ma zawsze moc przemiany ludzkich serc ze złych w dobre, a z dobrych w lepsze.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że czasami traciliśmy nadzieję na wzrost Twojego słowa w naszych sercach i że nazbyt często wydaje się nam, iż posiane w nas ziarno Ewangelii nie kiełkuje, nie wzrasta i nie przynosi dobrego owocu.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystkich ludzi, którzy hamują wzrost Twego Królestwa w świecie poprzez podsycanie nienawiści i niszczycielskie działania terrorystyczne, przez co sieją strach i grozę.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za małżeństwa, które zachowują w sercach Twoje zbawcze słowa i żyją w zgodzie, w miłości i we wzajemnej harmonii, przez co są w społeczeństwie Twoimi świadkami.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że posiałeś ziarno słowa Bożego, że ono wciąż kiełkuje i rośnie w sercach wielu naszych sióstr i braci, chociaż my nawet nie wiemy, jak to się dzieje i jakim wielkim darem jest ono dla nas.

Prosimy Cię, Panie Jezu, za małżonków doświadczanych różnego rodzaju kryzysami, aby zrozumieli, że każdy ich wysiłek ratowania wzajemnej miłości, podjęty w imię Boże, jest wiele wart i opłaci się im teraz i w wieczności.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy nie poddawali się zniechęceniu, gdy widzimy wiele braków w naszej rodzinie, w społeczeństwie i we wspólnocie Kościoła.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy, byli gorliwymi apostołami i byśmy potrafili udzielić pomocy potrzebującym.

Prosimy Cię, Panie Jezu, usuwaj z naszych rodzin, szkół, miejsc pracy to wszystko, co przeszkadza nam wzrastać jako ludziom i jako Twoim uczniom oraz co hamuje w nas rozwój tego, czego Bóg od nas oczekuje.

Panie Jezu, pomóż nam zawsze tak hojnie przyjmować Twoje słowo, jak ziemia przyjmuje ziarno na zasiew, abyśmy w cierpliwości i wzajemnej miłości doczekali się plonu. Spraw, abyśmy modląc się, pracując, kochając się wzajemnie i podejmując wspólny trud drogi do Ciebie, zasłużyli kiedyś na Twoją nagrodę w niebie i tam przez całą wieczność głosili Twoją chwałę. Amen.

2. piątek 8 lutego
Ewangelia wg św. Mk 6,14-29
Prorok z nad Jordanu

Opisana scena jest wyrazem okrucieństwa wobec bliźniego. Ukazuje, jak zabójcza potrafi być ludzka złość połączona ze słabością i uzbrojona we władzę i jak różne i dziwne mogą być powody tragedii.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystkie nasze grzeszne obietnice dane ludziom i za to, że nie potrafiliśmy ich odwołać, gdy był na to czas.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za upijanie się winem, za uleganie namiętnościom i za zabawy w nieodpowiednim towarzystwie.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za brak odwagi, by stawać w prawdzie; i za obojętność wobec niesprawiedliwości w naszej rodzinie i w świecie.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za Jana Chrzciciela; za jego odwagę w przepowiadaniu Bożej woli grzesznemu królowi Herodowi; za jego czystość, świętość i nazywanie zła po imieniu.

Prosimy Cię, Panie Jezu, wzmocnij słabych ludzi Twoją łaską, aby historia zdrady małżeńskiej wciąż się nie powtarzała.

Prosimy Cię, Panie Jezu, aby ludzka złość i głupota, połączone z namiętnością, zawsze były przezwyciężane przez dobroć, mądrość i wierność małżeńską.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy byli roztropni w sytuacjach pozornie niewinnych, abyśmy należycie je oceniali i aby nie stały się one przyczyną tragedii dla nas i dla naszych bliźnich.

Prosimy Cię, Panie Jezu, za wszystkie rodziny, domy i instytucje, w których panuje przemoc, aby ludzie, którzy ją stosują, zmienili swoje postępowanie.

Prosimy Cię, Panie Jezu, wzmocnij nas swoją łaską, abyśmy w chwilach zagrożenia naszej wzajemnej miłości mieli dość sił i odwagi, by stawić czoło niebezpieczeństwu.

Panie Jezu, prosimy Cię – za wstawiennictwem św. Jana Chrzciciela – abyśmy zrozumieli, że wiara wymaga konsekwencji w naszym życiu rodzinnym. Wzmocnij naszą małżeńską miłość i wierność. Daj nam łaskę stawania w prawdzie oraz odwagę głoszenia Twego słowa w naszym środowisku, aby wielu ludzi ujrzało zbawienie Boże. Amen.

3. piątek 15 lutego
Ewangelia wg św. Mt 9,14-15
Jezus żyje, nie bądźmy smutni

W piątki katolicy poszczą na pamiątkę śmierci Pana Jezusa i w celu lepszego przygotowania się na Jego powtórne przyjście. Poszczą, bo zabrano im na jakiś czas Oblubieńca. Przez praktykowanie postu staramy się zbliżyć do Boga, odsuwając wszystko, co mogłoby utrudniać nam spotkanie z Nim. Nie jest to powód do smutku, bo dochowując Bogu wierności, możemy się tylko rozradować.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystko, z czego nie zrezygnowaliśmy, aby lepiej wyrazić naszą miłość do Ciebie, a co utrudniło nam owocne spotkanie z Tobą we wspólnocie Kościoła.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za to, że czasem w naszym życiu rodzinnym i społecznym byliśmy dla innych źródłem zgorszenia i nie praktykowaliśmy gorliwie dobrych uczynków.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy – kiedy pościmy – mieli czystą intencję, abyśmy pragnęli przede wszystkim pełnić wolę Bożą.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy panowali nad swoim ciałem i nad swoimi zachciankami, tak abyśmy nie stali się niewolnikami grzechu. Spraw, byśmy potrafili dzielić swój chleb z głodnymi i abyśmy roztropnie wydawali pieniądze.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy w naszym życiu rodzinnym umiejętnie praktykowali post i abyśmy cenili sobie tę praktykę.

Prosimy Cię, Panie Jezu, za osoby, które – z racji swego powołania – opuszczają swój dom, kochających rodziców, rodzeństwo, przyjaciół, znajomych, abyś Ty sam był radością ich serc.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy potrafili w naszym małżeństwie dobrze odczytać przesłanie Ewangelii i wiernie je wypełniać.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to iż wychowujesz nas do umartwiania nie tylko ciała, ale i ducha, i że chcesz, abyśmy Cię wielbili poprzez godne życie.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za zrozumienie, że w poście nie to jest najważniejsze, czego sobie odmawiamy, ale to, czym się podzielimy z bliźnimi, jaką przyjmiemy postawę wobec człowieka zmartwionego, bezrobotnego i głodnego.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że odczuwamy potrzebę wewnętrznego umartwienia się i zmagania się z samym sobą; że napominasz nas w Ewangelii, by nasze serca nie szły za pożądliwymi spojrzeniami naszych oczu.

Panie Jezu, spraw, aby post zbliżał nas do Ciebie i by pogłębiał w nas wiarę i miłość, wyrażaną poprzez służbę naszym siostrom i braciom. Prosimy, udzielaj nam i naszym bliźnim tego, czego najbardziej potrzebujemy. Spraw też, Panie, abyśmy się nie smucili, że odszedłeś do Ojca, bo równocześnie pozostałeś z nami w swoim Kościele pod osłoną sakramentalnych znaków. Wierzymy w Ciebie dla naszego zbawienia. Amen.

4. piątek 22 lutego
Ewangelia wg św. Mt 16,13-19
Rozpoznając Jezusa, poznajemy siebie

Szymon Piotr rozpoznał Jezusa jako Mesjasza, Syna Boga żywego. Następnie usłyszał od Jezusa, że jest Skałą, na której On zbuduje swój Kościół. Również i my, gdy na modlitwie rozmawiamy z Jezusem, możemy się dowiedzieć, kim On jest i kim my jesteśmy.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystkich ludzi, którzy nie chcą usłyszeć Twego słowa, nie czytają Biblii i nie znają Ciebie, choć bez przeszkód mogliby Cię poznać i przyjąć do swoich serc i domów.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za wyznanie Piotra, że jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego i że to wyznanie pochodziło od Ducha Świętego.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że w ciągu wieków dajesz się poznawać poprzez katechezę i objawiasz swą miłość poprzez Eucharystię sprawowaną w Kościele.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że św. Piotr i jego następcy przez wieki nauczają prawdy, że Ty jesteś odwiecznym Synem Bożym.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za Biblię – słowo Boga skierowane do wszystkich ludzi i za to, że możemy je czytać w naszych domach i słuchać go w naszych kościołach.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że Kościół na całym świecie sieje ludom i narodom Twe słowo, nie szczędząc trudu, łez, a nawet krwi, przelewanej przez Twych męczenników.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że w każdy piątek możemy modlić się wspólnie słowami Ewangelii; i za to, że często czytamy ją w naszym domu.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy – my i nasze dzieci – zawsze wypowiadali Twoje święte imię ze czcią.

Prosimy Cię, Panie Jezu, aby nauka o prymacie papieża nie dzieliła, ale łączyła chrześcijan w głębokiej wierze w jedynego Boga i aby wielu ludzi dobrej woli otwierało swe serca na Jego głos.

Prosimy Cię Panie Jezu, abyśmy zawsze uważnie słuchali Twojego słowa.

Panie Jezu, uzdolnij nas, małżonków, abyśmy – jak św. Piotr – wyznawali Ciebie całym naszym życiem i abyśmy potrafili mówić innym, że Ty jesteś Mesjaszem i Zbawicielem świata. Daj nam być Twoimi wyznawcami i świadczyć wszędzie, że jesteś Bogiem i Człowiekiem. Amen.