Razem przed Panem (rok 2002)
 

Razem przed Panem (rok 2002)

1. piątek 1 listopada
Ewangelia według św. Mt 5,1-12
Ludzie błogosławieni

Jezus wypowiadając błogosławieństwa, kierował je nie tylko do Apostołów, ale i do wszystkich swoich uczniów, do każdego człowieka ubogiego, smutnego, cichego, miłosiernego, czystego serca czy prześladowanego dla sprawiedliwości. Słowa te stanowią rdzeń nauczania Jezusa, a przestrzeganie ich jest warunkiem szczęścia. Trzeba ich nie tylko słuchać, ale i nimi żyć. Mamy opierać się na Bogu, na Jego miłosierdziu oraz na wierze, że nawet, jeśli coś utracimy, to ostatecznie zyskamy, bo wejdziemy do królestwa Bożego i będziemy szczęśliwi.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za to, że tak chełpimy się swoim rozumem i że polegamy na swoich siłach oraz za to, że tak wiele mówimy, a Ty przecież błogosławisz cichych.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za to, że czasami nadmiernie rozczulamy się nad sobą i że zapominamy o tym, iż nasz cel – Niebo – możemy osiągnąć niezależnie od sytuacji, w jakiej się znajdujemy.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za ludzi miłosiernych, którzy odpuszczają wszystkie urazy.

Dziękujemy Ci za ludzi szczerych i nieobłudnych, za ludzi czystej myśli oraz za tych, którzy żyją jak owce między wilkami czy jak gołębie między jastrzębiami.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za wszystkich wprowadzających pokój i tworzących go pomiędzy Bogiem a człowiekiem.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za naszych bliskich, którzy zasnęli w Tobie i w Tobie odpoczywają.

Dziękujemy Ci za tych, którzy przyczyniają się do pojednania ludzi, i za tych, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości i dla Twojego Imienia.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy Twoje słowo, głoszone nam we wspólnocie Kościoła, przyjmowali sercem ufnym i otwartym.

Prosimy Cię, Panie Jezu, aby coraz więcej ludzi poznawało Cię jako Księcia Pokoju i abyś pojednał zwaśnione narody.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, daj nam siłę, abyśmy czynili to co słuszne, abyśmy udzielali pomocy tym, którzy jej potrzebują; abyśmy byli święci i byśmy naśladowali Ciebie, który jesteś obrazem wszystkich błogosławieństw. Amen.

2. piątek 8 listopada
Ewangelia według św. Łk 16,1-6
Gdy kończy się urząd i mija czas

Jesteśmy pouczeni słowem Bożym, aby skierować nasze wysiłki nie tylko na sukces zawodowy, ale i na postęp w życiu duchowym, tj. na nasz rozwój osobowy. Dbając o to, możemy stać się ludźmi naprawdę kochającymi siebie i bliźnich. Jak roztropny rządca powinniśmy kierować się w życiu szlachetnymi pobudkami.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że czasem zachowujemy się tak, jakbyśmy byli jedynymi panami życia, a przecież to Ty nam je dajesz i Ty je zabierasz, kiedy chcesz.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że często nie zasługujemy na to, żebyś nas pochwalił, gdyż nie umieliśmy wyciągnąć właściwych wniosków z naszych niepowodzeń.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że uczysz nas, jak mamy wykorzystać swoje talenty i umiejętności w sytuacji, gdy w naszej rodzinie czy we wspólnocie pojawiają się problemy.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że wciąż nas zachęcasz i pouczasz, żebyśmy naprawiali wyrządzone krzywdy i byśmy starali się uzyskać przebaczenie od tych, których skrzywdziliśmy.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że możemy nawet niegodziwą mamoną pozyskiwać sobie przyjaciół.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że możemy być hojni w dawaniu, przygotowując dla naszych znajomych i bliskich prezenty i pożyczając im z trudem zarobione pieniądze.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy należycie administrowali powierzonymi nam dobrami i byśmy nigdy nie otaczali się pochlebcami.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy nie zapominali o tym, że musimy zdać sprawę ze wszystkich powierzonych nam spraw: wielkich i małych, trudnych i łatwych.

Prosimy Cię, Panie Jezu, żebyśmy danego nam bogactwa, talentów, zdolności, wiedzy, stanowiska nie roztrwonili, ale żebyśmy pomagali bliźnim według naszych możliwości.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, pouczyłeś nas, że rządca okazujący innym ludziom miłosierdzie, zasłużył na pochwałę pana i na jego przebaczenie. Spraw, abyśmy potrafili darować dług naszym braciom. Amen.

3. piątek 15 listopada
Ewangelia według św. Łk 17,26-37
Objawienie się Syna Człowieczego

Dzień nadejścia Syna Człowieczego będzie dniem sądu dla wszystkich oraz dniem zbawienia dla sprawiedliwych. W czasach Noego ludzie zapomnieli o związku pomiędzy ludzkim działaniem a życiem duchowym i byli zupełnie nie przygotowani, kiedy Bóg zesłał na nich potop. Nasze codzienne wybory wynikają z naszego stanu ducha; i to od nich zależy nasze przyszłe życie w królestwie Boga. Każda decyzja podejmowana dzisiaj ma wpływ na naszą wieczność.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że za bardzo troszczymy się o materialną stronę naszego życia, zapominając o życiu duchowym.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystkie przeżyte dni, które po prostu zostały zmarnowane.

Prosimy Cię, Panie Jezu, aby w naszym małżeństwie było wiele udanych chwil, dobrych decyzji, dobrych dzieł i abyśmy umieli dawać życie innym.

Prosimy Cię, Panie Jezu, aby wszystko, co czynimy – nasze zatroskanie o dom, wychowanie dzieci, robienie zakupów, sporządzanie posiłków – podobało się Tobie.

Prosimy Cię, Panie Jezu, aby w naszym małżeństwie nie zabrakło miłości, wierności, wzajemnej życzliwości, gospodarności, pobożności, chwil nasyconych pokojem i abyśmy nie oszczędzali życia dla siebie i dla bliźnich.

Prosimy Cię, Panie Jezu, aby ludzie chcieli skorzystać z danego im przez Ciebie daru czasu i aby się nawrócili, zanim będzie za późno.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że sąd nad światem należy nie do mściwych ludzi, ale do miłosiernego Boga.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za wszystkie otrzymane od Ciebie dobrodziejstwa i za chwile, w których możemy Ci ufnie dziękować, klęcząc przed Tobą we wspólnej modlitwie.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że nie musimy spekulować, czy i kiedy nadejdziesz jako sędzia, bo powiedziałeś nam, że przyjdziesz w chwale.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, uczyń nas gotowymi na przyjście Syna Człowieczego. Prosimy, by jak najwięcej ludzi dostąpiło chwały Twego królestwa, a ci, którzy żyją obok siebie, dzieląc wspólnie trudy i radości, aby znaleźli się razem z Tobą w wiecznej chwale. Amen.

4. piątek 22 listopada
Ewangelia według św. Łk 19,45-58
Prawdziwa cześć dla Boga

Ewangelia wg św. Łukasza ukazuje Jezusa, który rozpoczyna i kończy swoją działalność w świątyni. Nauczając w niej, Jezus zachowuje się jak Pan tego miejsca; wyrzuca sprzedających, żądając czci dla jedynego Boga. Dlatego cały lud słucha Go z zapartym tchem, a żydowscy przywódcy – aby Go uciszyć – muszą uciec się do aresztowania i skazania Go na śmierć.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że wchodząc do kościoła, nierzadko zapominamy zanurzyć dłoń w wodzie święconej i przeżegnać się na znak, że jesteśmy chrześcijanami.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za wszystkie świątynie wybudowane w naszej Ojczyźnie, a szczególnie za tę ostatnio konsekrowaną przez Ojca Świętego w Krakowie-Łagiewnikach.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za piękno i ciszę naszych świątyń, za to, że możemy w nich zanurzyć się w modlitwie i oddawać Ci chwałę.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że możemy być wobec siebie serdeczni, a na modlitwie możemy wylewać nasze serca i myśli przed Tobą.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że nasze świątynie są miejscem modlitwy we wspólnocie Kościoła oraz miejscem przebaczenia dla wszystkich, którzy przychodzą do Ciebie ze skruszonym sercem.

Prosimy Cię, Panie Jezu, za ludzi bez pracy, przygnębionych trudem życia, aby przez skuteczne działania społeczne udało się im pomóc.

Prosimy Ci, Panie Jezu, abyśmy nigdy nie wstydzili się tego, kim jesteśmy i komu służymy.

Prosimy Cię, Panie Jezu, za Kościół potrzebujący nieustannie odnowy i oczyszczenia, aby jego członkowie wzrastali w miłości i świętości.

Prosimy Cię, Panie Jezu, udziel nam darów Twego Ducha, abyśmy umieli cieszyć się z posiadania Ciebie, który jesteś samą Miłością.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, dziękujemy Ci za dzisiejszy dzień. Spraw, aby nasze myśli, słowa i uczynki zgadzały się z Twoją wolą. Niech nasze zmęczone ciała wypoczną we śnie, abyśmy jutro znów mogli wielbić Ciebie w naszej codzienności. Amen.

5. piątek 29 listopada
Ewangelia według św. Łk 21,29-33
Przemijanie pokoleń ludzkości

Od wieków ludzie uczyli się rozpoznawać, kiedy zbliża się dana pora roku. W przypowieści znak kwitnącego drzewa figowego jest symbolem umiejętności rozeznawania. Jezus na pewno przyjdzie powtórnie. To, co powiedział swoim uczniom, pozostaje ważne teraz i w wieczności. Jezus jest kimś więcej niż tylko prorokiem zapowiadającym bieg historii. On jest jej początkiem, celem, sensem i końcem. Uczmy się ochoczo poznawać Jego drogę, wiodącą do królestwa Prawdy i Życia.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, że czasami nie potrafiliśmy przyjąć Ciebie, przychodzącego do nas w różnych sytuacjach życiowych.

Przepraszamy Cię, Panie Jezu, za małżonków, którzy nie starają się uchronić swej wspólnoty małżeńskiej przed uschnięciem, poddając się monotonii codzienności, oschłym słowom i niepokojom wzajemnej posługi.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że możemy okazywać sobie wzajemną troskę i pomoc; oraz za to, że możemy oglądać uśmiechnięte twarze naszych dzieci.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za Twoje słowa i za to, że Ty sam dajesz nam poczucie bezpieczeństwa i pokoju.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że mogliśmy w tym kończącym się roku kościelnym nawiedzić groby naszych zmarłych i modlić się za nich.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, że wiemy, komu mamy wierzyć; dziękujemy za Twoje słowa zawarte w Piśmie Świętym i za to, że możemy ich słuchać w naszych świątyniach i czytać je w naszym domu.

Prosimy Ci, Panie Jezu, abyśmy wierzyli, że Twoje słowa nie przeminą, choć przeminą niebo i ziemia; i że koniec świata rzeczywiście nastąpi.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy zawsze byli przygotowani na śmieć i abyśmy umieli odczytywać znaki, zapowiadające przyjście Twojego królestwa.

Prosimy Cię, Panie Jezu, abyśmy poprzez udział w Eucharystii dobrze przygotowali nasze serca na spotkanie z Tobą.

Módlmy się: Wszechmogący Boże, pomóż nam nie poprzestawać na rozpoznawaniu Twoich znaków i na słuchaniu Twoich słów; spraw, abyśmy postępowali tak, jak Ty nam nakazałeś, i abyśmy z ufnością oczekiwali na Twoje przyjście w chwale. Amen.