Razem przed Panem (rok 2000)

Razem przed Panem (rok 2000)

W celu posłużenia się przygotowanymi tekstami do modlitwy należy wcześniej przeczytać odpowiedni fragment Ewangelii, obrać odpowiedni czas i miejsce do wspólnej rodzinnej modlitwy. Autor chce zaofiarować konkretną pomoc w praktykowaniu modlitwy rodzinnej małżonków, odbywanej wspólnie w każdy piątek miesiąca. Nie jest intencją autora, aby zastępować już od dawna praktykowaną modlitwę w rodzinie i zmieniać jejWięcej oRazem przed Panem (rok 2000)[…]

Spotkanie dwóch matek, czyli o rozmowie między niewiastami

Spotkanie dwóch matek, czyli o rozmowie między niewiastami


Po przeczytaniu fragmentu z Ewangelii św. Łukasza 1,39-45, przyjmij postawę pełną szacunku wobec Boga, najlepiej w miejscu, które pozwala ci się skupić. Proś Boga o łaskę dobrej modlitwy, miej wewnętrzną intencję i rozpocznij medytację.

Dwie niewiasty – w różnym wieku, z różnych środowisk: jedna zamężna od wielu lat, druga niedawno zaślubiona. Dwie radosne tajemnice, wypełniające ich serca: będą matkami. Dwie pobożne Izraelitki, obdarowane łaską macierzyństwa, oczekujące narodzin dziecka. Elżbieta jest kobietą w podeszłym wieku. Była bezpłodna, a teraz ukrywa się ze swym macierzyństwem przed wścibskim otoczeniem. Nosi w swym łonie chłopca, który wcielonemu Bogu, Jezusowi przygotuje drogę. Maryja to piękna, młoda i skromna dziewczyna. Nie dzieli się niezwykłą wieścią, przekazaną Jej przez anioła. Zaślubiona jest Józefowi, prawemu człowiekowi. Za sprawą Ducha Świętego nosi w sobie Boga, który stał się człowiekiem. Obie niewiasty uwielbiają Boga, bo uczynił im „wielkie rzeczy”. Podczas modlitwy rozważ to spotkanie, jego klimat. Popatrz na kobiety: jak spotykają się pełne wzajemnej życzliwości, jak rozmawiają i obdarowują się radością. Czytaj więcej O tej wersjiSpotkanie dwóch matek, czyli o rozmowie między niewiastami

Pierwszy chrześcijański męczennik

Pierwszy chrześcijański męczennik

med0012Przeczytaj rozdziały: 6 i 7 z Dziejów Apostolskich i w skupieniu rozpocznij medytację.

Szczepan, jako pierwszy uczeń Jezusa, poniósł męczeńską śmierć i zainicjował wielowiekową drogę męczenników Kościoła. Wybrany został z sześcioma innymi uczniami na diakona i przeznaczony do pomocy apostołom. Opiekował się ludźmi ubogimi, aby nikt w małej wspólnocie Kościoła jerozolimskiego nie cierpiał głodu i niedostatku. Pełen Ducha Świętego przemawiał płomiennie, napominał Żydów, działał cuda i wielkie znaki. Za gwałtowne wystąpienie, odsłaniające prawdę o przodkach Żydów i o nich samych, został wypędzony z Jerozolimy i ukamienowany. Jego słowa nie spodobały się Żydom, gdy przemawiając do Sanhedrynu napominał: /Wy/… Twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy! Któregoż z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali nawet tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego. A wyście zdradzili Go teraz i zamordowali. Wy, którzyście otrzymali Prawo za pośrednictwem aniołów, lecz nie przestrzegacie go.

Czytaj więcej O tej wersjiPierwszy chrześcijański męczennik

Przewodnicy adwentowi

Przewodnicy adwentowi

Adwent to czas rozpoczynający przeżywanie nowego okresu w liturgicznym kalendarzu Kościoła. Obejmuje cztery kolejne niedziele, poprzedzające Boże Narodzenie. Nazwę swą zawdzięcza łacińskiemu słowu adventus (przyjście). W Adwencie widoczne są nowe elementy w zewnętrznej oprawie liturgicznej. Kapłan do celebry Mszy św. używa ornatu koloru fioletowego, a w niedzielę nie śpiewa się radosnego hymnu Gloria, aby później, w okresie Bożego Narodzenia zabrzmiał on z nową siłą i mocą. W wielu kościołach i kaplicach umieszcza się figurkę małego Pana Jezusa, schodzącego po stopniach (jest ich tyle, ile dni adwentowych). Wszystko po to, aby wyraziście ukazać, że Jezus przybliża się do nas z każdym dniem. Zwykle w ołtarzu głównym lub przed obrazem Matki Bożej jest przyozdobiona niebieską kokardą duża świeca, symbolizującą światłość Jezusa, na którego z utęsknieniem czekają ludy i narody. Czytaj więcej O tej wersjiPrzewodnicy adwentowi